புத்தரின் காலத்தில் துறவு பூண்ட பெண்கள் பாடல்கள் பாடினார்கள். அவை தேரிகாதை என்று தொகுக்கப்பட்டன. உலகின் மிகப் பழைய பெண் கவிதைத் தொகுப்புகளில் அதுவும் ஒன்று. கணவனின் அடிமைத்தனத்திலிருந்தும் சமையலறையின் சுமையிலிருந்தும் விடுதலை பெற்ற மகிழ்ச்சியை அவர்கள் பாடினார்கள்.
பெண்களிடம் காகிதமும் மையும் எப்போதும் இருக்கவில்லை. அதனால் கையில் கிடைத்ததிலெல்லாம் எழுதினார்கள்.காகிதம், துணியால் கட்டப்பட்ட சிறு புத்தகங்கள், விசிறிகள், கைக்குட்டைகள்,நெய்த ரிப்பன்கள், இடுப்புப் பட்டைகள், ஆடைகள் மற்றும் மதச் சடங்கு நூல்களின் ஓரங்கள் என அனைத்திலும் எழுதினார்கள்.
