வட அமெரிக்காவில் வெப்பநிலை குறைந்து கொண்டிருக்கிறது. இலையுதிர் காலம் தெளிவாகத் தெரியத் தொடங்கியுள்ளது; இயற்கை ஏற்கனவே மரங்களில் ரங்கோலிகளை வரைந்து கொண்டிருக்கிறது. மரங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தது மனிதர்களாக இருக்கலாம், ஆனால் இயற்கைக்கு நேரமும் வெப்பநிலையும் தெரியும் – அது வேதியியல் வினையைத் தொடங்கி, பண்டைய நாகரிக காலத்திலிருந்து இன்று வரை கலைஞர்கள் போராடும் வடிவங்களை உருவாக்குகிறது. இன்றும் நிறங்களின் தேடல் மற்றும் செயற்கை வேதிப்பொருட்களின் உருவாக்கம், இயற்கையின் உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற படைப்புகளில் தூவும் வண்ணங்களுடன் ஒப்பிட முடியாது.

இயற்கையின் இந்த வடிவங்கள் ஏன் உருவாகின்றன? அவை வெறும் அழகுக்காகவா, அல்லது அதன் பின்னால் ஒரு ஆழமான நோக்கம் உள்ளதா?

இலையுதிர்காலத்தின் முதல் விடியலில், பூமியின் சுவாசம் குளிர்ந்து, முதல் உறைபனி திருடனைப் போல இரவில் பரவும்போது, இயற்கை தனது மிக நுட்பமான தலைசிறந்த படைப்புகளில் ஒன்றை வெளிப்படுத்துகிறது: உறைபனி மலர்கள் (frozen flowers). இவை சாதாரண மலர்கள் அல்ல; விதைகளோ, சூரிய ஒளியோ இதற்கு தேவையில்லை, மாறாக உறைபனியின் அமைதியான ரசவாதம் மற்றும் இன்னும் மண்ணில் தங்கியிருக்கும் கோடைகாலத்திய வெப்பமும் போதுமானது. வெள்ளை கிரீடமுடைய செடிகளையோ அல்லது வயலில் காணப்படும் மஞ்சள் இறகு தண்டுகளையோ கற்பனை செய்து பாருங்கள், அவற்றின் தண்டுகளில் இன்னும் கோடைகாலத்தின் நினைவாக சாறு புழங்குவதைக் காணலாம். வெப்பநிலை உறைபனிக்கு கீழே வீழும்போது, உள்ளே இருக்கும் நீர் விரிவடைந்து, மெல்லிய தண்டுகளை உடைத்து, பனியின் மென்மையான பட்டைகளை வெளியேற்றுகிறது. அடுக்கு அடுக்காக, இந்த பட்டைகள் சுருண்டு முறுக்கிக்கொண்டு, ரோஜாவின் நளினத்தைப் போல உள்ள இதழ்களை உருவாக்குகின்றன. செடியின் மேற்பரப்பு மற்றும் ஈரப்பதத்தின் தாக்கத்தால், பனி படிகங்கள் புல் இலை போன்ற வடிவங்கள், சுழல் வளைவுகள் அல்லது கூர்மையான முட்கள் போன்ற சிக்கலான வடிவங்களில் வளர்கின்றன – ஒவ்வொன்றும் இயற்கையின் உள்ளார்ந்த வடிவ உருவாக்கத்தில் ஒரு தனித்துவமான சான்றாக உள்ளன.

இந்த உறைபனி மலர்கள், பெரும்பாலும் நீர்குமிழைப் போன்று மென்மையாதலால், சூரியனின் முதல் தொடுதலில் மறைந்து விடுபவையாகவும் இருக்கின்றன, இயற்கையின் ஆழமான வடிவவியலை பிரதிபலிக்கின்றன. பனி படிகங்கள், அவற்றின் அடிப்படையில், நீர் மூலக்கூறுகளுக்கு இடையேயான ஹைட்ரஜன் பிணைப்புகளால் (hydrogen bonding) தீர்மானிக்கப்படும் அறுகோண வலைப்பின்னல்களாக தங்களை ஒழுங்குபடுத்துகின்றன. இந்த மூலக்கூறு நடனம், புல் இலையின் மறுவடிவங்கள் அல்லது ஆற்று முகத்துவாரத்தின் கிளைகளைப் போன்று, சமச்சீர்மையையும் மறுசுழற்சியையும் உருவாக்குகிறது. ஆனால் பனி மூடிய ஆர்டிக் போன்ற கடல் பகுதிகளில், உறைபனி மலர்கள் வித்தியாசமாக தோன்றுகின்றன, மேற்பரப்பில் இருந்து உப்பு நீரை உறிஞ்சி, அமைதியான, உறைபனிக்கு கீழே உள்ள காற்றில் உப்பு நிறைந்த, கூர்மையான கூர்முனைகளாக மலர்கின்றன. இங்கும், வடிவங்களின் ஆதிக்கத்தை காணலாம். உப்பு அளவு வேறுபாடுகளால் படிகங்கள் வெளிப்புறமாக முளைக்கின்றன, வானில் பறக்கும் துகள்களைப் பிடித்து, நுண்ணுயிர் வாழ்க்கையை கூட ஆதரிக்கும் நுட்பமான “மலர்களின்” வயல்களை உருவாக்குகின்றன. இயற்கை, ஒரு திறமையான வடிவவியல் உருவாக்குபவர், இயற்பியல் விதிகளை, அதாவது வெப்பநிலை, ஈரப்பதம், மற்றும் மேற்பரப்பு பதற்றம் (surface stress) ஆகியவற்றை பயன்படுத்தி, ஒரு நுண்ணிய வலைப்பின்னலில் இருந்து பரந்த இயற்கை காட்சிகள் வரை எதிரொலிக்கும் அற்புதங்களை செதுக்குகிறது.

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, இந்த பனி அற்புதங்கள் கவிஞர்களின் மற்றும் பயணிகளின் உலகமாகவே இருந்தன, அவற்றின் ரகசியங்கள் குளிர்காலத்தின் முக்காட்டில் பூட்டப்பட்டிருந்தன. அறிவியல் ஆய்வின் முதல் புலரியில் தான் மனிதர்கள் இந்த இயற்கை வடிவங்களைப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கினர். முதல் ஒளிக்கீற்று 17ஆம் நூற்றாண்டில் தோன்றியது, வானியலாளர் ஜோஹான்ஸ் கெப்லர் 1611ஆம் ஆண்டு பிராகாவில் பனி பெய்யும் ஒரு நடைபயணத்தில் தனது பார்வையை பூமியை நோக்கி திருப்பியபோது. அவரது கோட்டில் பிடிபட்ட ஒரு பனித்துகள்—ஒரு சிறிய, ஆறு பக்கங்களைக் கொண்ட அற்புதம்—பற்றி சிந்தித்து, பனி படிகங்கள் எப்போதும் இத்தகைய துல்லியமான அறுகோண சமச்சீர்மையுடன் உருவாகுவது ஏன் என்று அவர் ஆச்சரியப்பட்டார். அவரது Strena Seu de Nive Sexangula (அறுகோண பனியின் புது ஆண்டு பரிசு) என்ற நூலில், கெப்லர் கோளங்களின் அடுக்குதல் பற்றி ஊகித்து, படிகவியலுக்கு அடித்தளம் அமைத்தார், ஆனால் மூலக்கூறு உண்மைகளை இன்னும் அறியாமல் இருந்தார். இது வெறும் ஆர்வமாக இல்லை; இது பனி மற்றும் பனித்துகளின் வடிவங்களை இயற்கையின் வடிவம் மற்றும் திறமையின் ஆழமான கேள்விகளுடன் இணைத்த முதல் பதிவு செய்யப்பட்ட அறிவியல் சந்திப்புகளில் ஒன்றாகும்.

கெப்லரின் சிந்தனைகள் ஒரு அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளின் அலைவரிசையை ஊக்குவித்தன. இரண்டு தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு, 1637ஆம் ஆண்டு, ரெனே டெஸ்கார்ட்ஸ் தனது Les Météores நூலில் சிக்கலான பனித்துகளின் வடிவங்களை வரைந்து, அவற்றின் கிளைத்த கைகளை விவரித்து, நீராவி இந்த வடிவங்களாக எவ்வாறு ஒடுங்குகிறது என்பதை குறிப்பிட்டார்.

இந்த ஆரம்ப சம்பவங்கள் மற்றும் ஆச்சரியத்தால் பிறந்த எளிய கவனிப்புகள், இயற்கையின் தன்னிச்சையான படைப்புகளுக்கும் மனித புரிதலுக்கும் இடையேயான இடைவெளியை இணைக்கத் தொடங்கின. ஒரு வயலில் புலப்படாமல் மலர்ந்த உறைபனி மலர்களாகத் தொடங்கியவை, ஒரு ஆழமான உணர்தலாக உருவாகின. பனியின் வடிவங்கள் தற்செயலான விருப்பங்கள் அல்ல, மாறாக ஒரு ஒற்றை படிகத்தை வடிவமைக்கும் ஹைட்ரஜன் பிணைப்புகளிலிருந்து ஒரு பனிப்புயலை பிறப்பிக்கும் வளிமண்டல நடனங்கள் வரை, உலகளாவிய விதிகளின் வெளிப்பாடுகள்.

நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1920களில் எக்ஸ்-கதிர் விவர்த்தனை போன்ற கருவிகள் பனியின் அணு அமைப்பை வெளிப்படுத்தியபோது, உறைபனி மலர்களை இப்போது வெறும் அழகாக மட்டும் பார்க்கவில்லை, மாறாக காலநிலை, உயிரியல், மற்றும் உறைந்த பகுதிகளில் உயிரின் தோற்றம் பற்றிய புரிதலுக்கு ஒரு நுழைவாயிலாக பார்க்கிறோம். இந்த வரலாற்று பயணத்தில், இயற்கையின் அமைதியான வடிவ உருவாக்கத்திலிருந்து அறிவியலின் ஒளிரும் பார்வை வரை, உறைபனி மலர் ஒரு நுட்பமான பாலமாக நிற்கிறது, உலகின் மிக மென்மையான அற்புதங்கள் பெரும்பாலும் அதன் ஆழமான ரகசியங்களை வைத்திருக்கின்றன என்பதை நினைவூட்டுகிறது.

Frozen Blooms: The Only Plants That Flower in the Arctic Circle

பிரபஞ்சத்தின் அழகு அதன் ஒழுங்குகளில், அதன் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றும் வடிவங்களில் தான் தெரிகிறது. இயற்கை ஏன் இப்படி வடிவங்களை உருவாக்குகிறது என்று கேட்டால், அது ஆற்றலைச் சேமிக்கவும், சூழலுக்கு ஏற்ப உயிரினங்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யவும் தான் என்று சொல்லலாம். பிலிப் பால் (Philip Ball) Patterns in Nature (இயற்கையின் வடிவங்கள்) என்ற புத்தகம், இயற்கையில் காணப்படும் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றும் வடிவங்களைப் பற்றிய ஒரு அற்புதமான ஆய்வாகும். இயற்கையில் எங்கு பார்த்தாலும், தேன்கூட்டின் ஆறு கோணங்களாக இருந்தாலும், இலையின் நரம்பு கிளைகளாக இருந்தாலும், அல்லது பால்வெளியின் சுழல்களாக இருந்தாலும், வடிவங்கள் நம்மைச் சூழ்ந்துள்ளன. இந்த வடிவங்கள் ஒரு முன் திட்டமிடப்பட்ட வடிவமைப்பால் உருவாவதில்லை; மாறாக, இயற்கை சக்திகளால் தன்னிச்சையாக உருவாகின்றன. இந்தப் புத்தகத்தில், பால் இயற்பியல், வேதியியல், உயிரியல் மற்றும் கணிதவியல் ஆகியவற்றை இணைத்து, இந்த வடிவங்கள் எவ்வாறு உருவாகின்றன என்பதை விளக்குகிறார்.

ஏன் உங்களது இடது கை வலது கை மாதிரி இருக்கு?

முதலில், பால் சமச்சீர்மை பற்றி ஆராய்கிறார். இயற்கையில் சமச்சீர்மை ஒரு அடிப்படை மொழியாகும். இது பூச்சிகளின் உடலிலோ, மனிதர்களின் முகத்திலோ, அல்லது ஒரு பூவின் மகரந்தத் தூள்களிலோ தெளிவாகத் தெரிகிறது. இந்த சமச்சீர்மை, ஒரே மாதிரியான அமைப்பு உடைந்து, வடிவங்களை உருவாக்குவதால் தோன்றுகிறது. உதாரணமாக, புலியின் உரோமத்தில் உள்ள “பயமுறுத்தும் சமச்சீர்மை” இயற்கையின் ஒழுங்கை வெளிப்படுத்துகிறது. இவை வெறும் அழகுக்காக மட்டுமல்ல; உயிரினங்களின் உயிர்வாழுதலுக்கும், பங்காளியை ஈர்ப்பதற்கும் உதவுகின்றன. மூலக்கூறுகள், புழுதிகள், மற்றும் திரவங்கள் இயற்கையாகவே ஒரு சமநிலையை அடைய முயல்கின்றன, இதனால் இவை ஒழுங்கான வடிவங்களாக அமைகின்றன.

மலைகள் ஏன் மணல் மேடுகளைப் போல இருக்கின்றன?

அடுத்து, பால் ஃப்ராக்டல்கள் பற்றி விவரிக்கிறார். ஃப்ராக்டல்கள் என்பவை ஒரே மாதிரியான வடிவங்கள் பல்வேறு அளவுகளில் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுவது. ஒரு மரத்தின் கிளைகள், பெரிய கிளையிலிருந்து சிறிய கிளைகளாக பிரிவது, இந்த ஃப்ராக்டல் அமைப்பை வெளிப்படுத்துகிறது. இதேபோல், ஆறுகளின் கிளைத்தடங்கள், நுரையீரலின் திசுக்கள், மற்றும் விண்மீன் மண்டலங்கள் ஆகியவை ஃப்ராக்டல் வடிவங்களைக் கொண்டவை. மாண்டல்ப்ரோட் (Mandelbrot) என்பவரால் பிரபலப்படுத்தப்பட்ட இந்தக் கருத்து, எளிய மறு செய்கை செயல்முறைகளால் இவை உருவாகின்றன என்பதை விளக்குகிறது. மரத்தின் வேர்கள், பூஞ்சைகளுடன் இணைந்து, ஊட்டச்சத்து உறிஞ்சுவதற்கு மேற்பரப்பு பரப்பளவை அதிகரிக்கின்றன, இது இயற்கையின் வலிமையையும் செயல்திறனையும் காட்டுகிறது. கடற்கரைகளின் கரடுமுரடான விளிம்புகள், மின்னலின் கிளைத்தடங்கள் ஆகியவையும் ஃப்ராக்டல் வடிவங்களைக் கொண்டவை. இந்த வடிவங்கள், எளிய கணித விதிகளால் பல்வேறு இயற்கை நிகழ்வுகளை இணைப்பதை பால் வலியுறுத்துகிறார்.

நத்தைகள் மற்றும் சூரியகாந்தி பூக்களில் உள்ள அந்துப்பூச்சி

சுழல் வடிவங்கள் (spirals), இயற்கையின் மிகவும் கவர்ச்சிகரமான வடிவங்களாகும். அம்மோனைட் புதைபடிவங்கள், சூறாவளிகள், மற்றும் சூரியகாந்தி விதைகளின் அமைப்பு ஆகியவை இதற்கு உதாரணங்கள். இந்த logarithmic சுழல்கள், ஒரு குறிப்பிட்ட விகிதத்தில் வளரும்போது தங்கள் வடிவத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்கின்றன. உதாரணமாக, கடல் சிப்பியில் புரதப் பட்டைகள் சுழல் வடிவங்களை உருவாக்குகின்றன. இவை ஃபிபோனாச்சி வரிசையைப் பின்பற்றி, சூரியகாந்தி விதைகள் அல்லது பைன் கோன்களில் உள்ள செதில்களை அமைக்கின்றன. திரவ இயக்கவியல் (புயல்கள்) மற்றும் வேதியியல் எதிர்வினைகளிலும் சுழல்கள் தோன்றுகின்றன. இவை எவ்வாறு உருவாகின்றன என்பது புரிந்தாலும், ஏன் இவ்வாறு உருவாகின்றன என்பது சில சந்தர்ப்பங்களில் இன்னும் மர்மமாகவே உள்ளது. சுழல் விண்மீன் மண்டலங்கள், கடல் சிப்பிகள், மற்றும் தாவரங்கள் இந்த வடிவங்களின் அழகையும் கணித அமைப்பையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.

வெளிப்படையாக ஒழுங்கற்ற, முற்றிலும் சமச்சீரற்ற பொருள்களில் கூட, ஒரு மறைக்கப்பட்ட வரிசையைக் காண முடியும். பாய்மங்கள் (flow) மற்றும் குழப்பம் (chaos) ஆகியவை நதிகளின் சுழல் மடிப்புகள், மேகங்களின் இயக்கங்கள் போன்றவற்றில் வடிவங்களை உருவாக்குகின்றன. புவியீர்ப்பு, வெப்பச்சலனம் மற்றும் பிற சக்திகள், மணலில் அலைகள், ஆறுகளின் மாறுபட்ட பாதைகள் போன்றவற்றை உருவாக்குகின்றன. இவை ஒழுங்கு மற்றும் குழப்பத்தின் இடையேயான இடைவினையால் உருவாகின்றன. உதாரணமாக, ஒரு ஆறு மலையிலிருந்து பயணிக்கும்போது, குறைந்த எதிர்ப்பு பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது, இது சிக்கலான கிளைத்தடங்களை உருவாக்குகிறது. பெலவுசோவ்-ஜாபோடின்ஸ்கி (Belousov-Zhabotinsky, B-Z) எதிர்வினை போன்ற வேதியியல் செயல்முறைகள், அலை போன்ற வடிவங்களை உருவாக்குகின்றன. குழப்பக் கோட்பாடு, நதிகளின் புழுதி இயக்கங்கள் அல்லது பறவைகளின் கூட்ட இயக்கங்கள் போன்றவற்றில் உள்ள ஒழுங்கை விளக்குகிறது. மணல் திட்டுகள், மேகங்கள், மற்றும் மரத்தின் தானியங்கள் ஆகியவை இந்தப் பாய்ம வடிவங்களின் அழகை வெளிப்படுத்துகின்றன.

ஒரு வேதியியல் கடிகாரத்தை எப்படி உருவாக்குவது

நீரில் அலைகள், மணல் திட்டுகள் ஆகியவை காற்று, நீர், மற்றும் மணல் ஆகியவற்றின் இடைவினைகளால் உருவாகின்றன. அலைவு வேதியியல் எதிர்வினை செயல்முறைகள் (oscillatory chemical reactions), மணலில் அலைகள், கடற்கரையில் அலைகள் போன்றவற்றை உருவாக்குகின்றன. அயர்லாந்தின் ராட்சத தரைப்பாலம் (Giant’s Causeway) உள்ள ஆறு கோண வடிவங்கள், குளிர்ந்து உறையும் எரிமலை குழம்பு விரிசல் அடைவதால் உருவாகின்றன. இதேபோல், உலர்ந்த களிமண்ணில் அல்லது மட்பாண்டங்களில் உள்ள விரிசல்கள் இதை ஒத்தவை. உயிரினங்களில், கடல் சிப்பிகளின் நிறமிகள் அலை போன்ற வடிவங்களை உருவாக்குகின்றன. இவை ஆலன் ட்யூரிங்கின் எதிர்வினை-பரவல் மாதிரியால் விளக்கப்படுகின்றன, இது வரிக்குதிரையின் கோடுகள் போன்றவற்றை உருவாக்குவதற்கு காரணமாகிறது. மணல் திட்டுகள், கடல் அலைகள், மற்றும் புவியியல் அமைப்புகளின் புகைப்படங்கள் இந்த இயற்கை வடிவங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன.

அறிவார்ந்த தேனீக்களும், நுரை ஊக்குவிக்கும் கட்டிடக் கலைஞர்களும்

குமிழ்கள் (bubbles) மற்றும் நுரைகள் (foams), மேற்பரப்பு பதற்றத்தால் உருவாகின்றன. சோப்பு குமிழ்கள் சரியான கோள வடிவத்தை எடுக்கின்றன, மேலும் ஒன்றாக இணையும்போது ஆறு கோண வடிவங்களை உருவாக்குகின்றன. இதே கொள்கைகள், கடல் பஞ்சுகளின் நுரையீரல் அமைப்பு அல்லது தேன்கூட்டின் ஆறு கோண செல்களில் காணப்படுகின்றன. இவை இயற்கையின் செயல்திறனையும் பொருளாதாரத்தையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. பியூமிஸ் கல், சில கனிமங்களின் செல் வடிவங்கள் போன்றவையும் இந்த நுரை வடிவங்களைக் கொண்டவை. குமிழ்கள், தேன்கூடுகள், மற்றும் கடல் பஞ்சுகள் இந்த வடிவங்களின் எளிமையையும் அழகையும் காட்டுகின்றன.

ஐந்து பக்கங்கள் கொண்ட படிகங்கள் சாத்தியமல்ல, ஆனால் சாத்தியமற்றவற்றை உருவாக்குவது எப்படி?  

மீண்டும் மீண்டும் வரும் டெஸ்ஸலேஷன்கள் (tessellations) மற்றும் டைலிங் (tiling) வடிவங்கள், தேன்கூடுகள், மீன் செதில்கள், மற்றும் பனிக்கட்டி வடிவங்களில் காணப்படுகின்றன. இவை செல்கள், மூலக்கூறுகள், அல்லது புழுதிகள் ஒழுங்காக அடுக்கப்படுவதால் உருவாகின்றன. உதாரணமாக, தேன்கூட்டின் ஆறு கோண டைலிங் (tiling), சேமிப்பு இடத்தை அதிகரிக்கிறது. பனிக்கட்டிகள், நீரின் மூலக்கூறு அமைப்பு மற்றும் உறைதல் நிலைகளால் சிக்கலான, சமச்சீர் வடிவங்களை உருவாக்குகின்றன. சில வடிவங்கள், பனிக்கட்டியின் ஒரே மாதிரியான கைகள் போன்றவை, இன்னும் முழுமையாக புரியப்படவில்லை. இந்த வடிவங்கள், இயற்கையின் கணிதத் துல்லியத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.

பொருள்கள் உடைவது எதனால்?

விரிசல்கள் (cracks), குழப்பமானவையாகத் தோன்றினாலும், ஒரு ஒழுங்கைப் பின்பற்றுகின்றன. உலர்ந்த களிமண்ணில், மட்பாண்டங்களில், அல்லது குளிர்ந்து உறையும் எரிமலை குழம்பில் உருவாகும் விரிசல்கள், பதற்றம் மற்றும் மன அழுத்த விடுவிப்பால் தோன்றுகின்றன. ராட்சத தரைப்பாலத்தின் ஆறு கோண நெடுவரிசைகள், இந்த விரிசல் வலையமைப்பினால் உருவாகின்றன. இவை ஜப்பானிய கின்ட்சுகி (kintsugi) கலையில் அல்லது இயற்கையான பாறை அமைப்புகளில் அழகியல் மதிப்பைக் கொண்டவை. விரிசல் பூமி, எரிமலை குழம்பு, மற்றும் மட்பாண்டங்களின் புகைப்படங்கள், குழப்பத்தில் உள்ள ஒழுங்கை வெளிப்படுத்துகின்றன.

சிறுத்தை அதன் மேலங்கியை எப்படி வரைவது எப்படி?

புள்ளிகள் (spots) மற்றும் கோடுகள் (stripes), வரிக்குதிரைகள், சிறுத்தைகள், மற்றும் ஏஞ்சல்ஃபிஷ் போன்ற உயிரினங்களில் காணப்படுகின்றன. ட்யூரிங்கின் (Turing) எதிர்வினை-பரவல் மாதிரி, இவை வளர்ச்சியடையும் திசுக்களில் வேதியியல் சமநிலைகளால் உருவாகின்றன. புலியின் கோடுகள், பட்டாம்பூச்சியின் கண்ணிமைகள் போன்றவை, இயக்குவிப்பான் (activator) மற்றும் தடுப்பான் (inhibitor) வேதிப்பொருட்களின் இடைவினைகளால் தோன்றுகின்றன. இவை மறைவு, எச்சரிக்கை, அல்லது இன அடையாளத்திற்கு உதவுகின்றன. சிறுத்தை புள்ளிகள், குளவி கூடுகளின் ஆறு கோணங்கள் ஆகியவை இந்த வடிவங்களின் உயிரியல் மற்றும் இயற்பியல் இடைவினைகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.

புள்ளிகள் (spots) மற்றும் கோடுகள் (stripes), வரிக்குதிரைகள், சிறுத்தைகள், மற்றும் ஏஞ்சல்ஃபிஷ் போன்ற உயிரினங்களில் காணப்படுகின்றன. ட்யூரிங்கின் (Turing) எதிர்வினை-பரவல் மாதிரி, இவை வளர்ச்சியடையும் திசுக்களில் வேதியியல் சமநிலைகளால் உருவாகின்றன. புலியின் கோடுகள், பட்டாம்பூச்சியின் கண்ணிமைகள் போன்றவை, இயக்குவிப்பான் (activator) மற்றும் தடுப்பான் (inhibitor) வேதிப்பொருட்களின் இடைவினைகளால் தோன்றுகின்றன. இவை மறைவு, எச்சரிக்கை, அல்லது இன அடையாளத்திற்கு உதவுகின்றன. சிறுத்தை புள்ளிகள், குளவி கூடுகளின் ஆறு கோணங்கள் ஆகியவை இந்த வடிவங்களின் உயிரியல் மற்றும் இயற்பியல் இடைவினைகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.