ஹாம் சிறையில் அமர்ந்து, வரலாற்றின் ஓட்டத்தை சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவருடைய எண்ணங்கள் பின்வருவனவற்றைச் சுற்றியே வலம் வந்தன: “வரலாற்றின் இந்த ஓட்டம் தேசிய எல்லைகளின் மாற்றங்களுடன் மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. இது மனிதச் சமூகத்தின் கட்டமைப்புகள், மாறிவரும் ஓர் உலகப் புரட்சியின் தொடக்கமாகும். உலகம் ஒரே நாடாக மாற வேண்டும். அரசு குறித்த கண்ணோட்டம் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். வல்லரசுகளின் காலம் முடிந்துவிட்டது. உலகத்தைப் பற்றிய பார்வை மாறிவருகிறது; அதற்கேற்ப சமயமும் மாறும். அது தற்போதைய நிலையிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு வடிவத்தை மேற்கொள்ளாதா? சமயத்தின் அடிப்படையான சத்தியம் என்றும் மாறாதது;
Tag: பேரா. இராம் பொன்னு
எதுவுமே இல்லை என்பதிலிருந்து எதுவும் சாத்தியம் என்பதைச் சாதித்தவர் – லீ குவான் யூ
அயராத உழைப்பு, நேர்மையானத் தொழிற்முறை, ஊழலற்ற அரசு நிர்வாகம், குற்றங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் அணுகுமுறை, சமுகப் பாதுகாப்பு, நாட்டில் எல்லோரும் திறமயைக் கொண்டு முன்னேற்றம் காணமுடியும் என்ற அரசியல் சூழ்நிலை அவரது அரசால் உருவாக்கப்பட்டது. திக்கற்ற நிலைக்கு தள்ளப்பட்ட சிங்கப்பூர் குடியரசு, கால ஓட்டத்தில் உலகமே போற்றும் ஒரு அற்புத நாடாக உருமாறியது. இந்த முன்னேற்றத்துக்குப் பலியானது பேச்சுரிமையும் கருத்துரிமையும் என்பதை மறுக்க இயலாது.(கி. சீலதாஸ், ‘வெளியேற்றப்பட்டால் சிங்கப்பூர் சூன்யமாகும் என்ற லீ குவான் யூ சீங்கப்பூரின் விடிவெள்ளி’,செம்பருத்தி, மார்ச் 30, 2015) சிங்கப்பூரை முன்னேற்ற மென்மையான நடவடிக்கைகள் உதவாது என்று கருதியதால் பல கட்டுப்பாடுகளையும் சட்டங்களையும் அவர் இயற்றினார்
கென் சரோ விவா: கருகிய நிலமும் கலகக் குரலும்
ஓகோனி உரிமைகள் மசோதா திறமையற்ற உள்நாட்டு காலனித்துவத்தை முற்றிலுமாக நிராகரித்து, நைஜீரியாவில் ஒரு புதிய ஒழுங்கிற்கு அழைப்பு விடுத்தது; அந்த ஒழுங்கில் ஒவ்வொரு இனக் குழுவும் அதன் விவகாரங்களுக்கு முழுப் பொறுப்பைக் கொண்டிருக்கும்; நைஜீரியாவின் பல்வேறு மக்களிடையேயான போட்டி நேர்மை மற்றும் நியாயமானதாக இருக்கும்; இதன் மூலம் அமைதியான சகவாழ்வு, ஒத்துழைப்பு மற்றும் நாட்டின் முன்னேற்றத்தில் ஒரு புதிய சகாப்தம் தொடங்கும்.
மாறாத வேர்கள் நகரும் பாதைகள்
இந்திய கிராமங்களின் முகம் அடையாளம் தெரியாமல் மாறியுள்ளது அல்லது சிதைந்துள்ளது என்பதை ஒப்புக்கொள்ளவே வேண்டியுள்ளது. அவற்றின் பயண இலக்கு மாற்றம் பெற்றுள்ளது. நகரங்களைப் போன்று அபரீத நுகர்வு கலாச்சாரத்தில் கிராமங்களும் மூழ்கடிக்கப்பட்டுள்ளன. நகரங்களைப் போன்று, பெருவணிக நிறுவனங்களின் கழுகுப் பார்வைக்குள் கிராமங்களும் இன்று வீழ்ந்து கிடக்கின்றன.
