Tag: கோவிந்தன் அரவிந்தன்

இங்கே சூழலியல் விமர்சனமும் எழுகிறது. அன்னாவை வெளியேற்றிய காண்ட்ராக்டர், கடலரிப்பைத் தடுப்பதாகக் கூறி கடலில் கருங்கற்களைக் கொட்டி கடல்சுவர் எழுப்புகிறான். சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் கூலித் தொழிலாளிகள் பாறைகளைச் சுமக்க, தலையில் துண்டு போட்டுக் காரில் வரும் அவனிடம் எஸ்தப்பான் பாடுகிறான்: “பாறை உருகி நீரானதா? அல்லது பாறை நீரின் வேடமிட்டதா?… உங்கள் கழிவுகளைக் கடலில் கொட்டிவிட்டு அது நிலம் போலத் தோன்றினால், நீங்கள் குற்றவாளிகள் அல்ல. அப்படி இருந்தாலும், இப்பூமியில் எவன்தான் குற்றமற்றவன்?” பொறியியல் என்ற பெயரில் கடலை ஆக்கிரமிக்கும் அதிகார வர்க்கத்திற்கு எதிரான எளிய கடலோரச் சூழலியல் புதிர் இது.

அவரது சூழலியல் பிரக்ஞை என்பது இயற்கையோடு கரைந்துவிடும் வெறும் ரொமாண்டிசிச ஐக்கியம் அல்ல; மாறாக, மானுட வன்முறையைக் குறுக்கிட்டுத் தடுக்கும் ‘பிரகிருதி’யின் அறமும், எளியோரின் வாழ்வாதாரமும் உறைந்த நிலப்பரப்பாகும். ஆந்த்ரே தார்க்கோவ்ஸ்கியுடனான ஒப்புநோக்கல், இவ்விருவரும் காற்று, நீர், நெருப்பு மற்றும் ‘புனிதப் பித்தன்’ படிமங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டாலும், முற்றிலும் வேறுபட்ட இலக்குகளை நோக்கி நகர்வதைக் காட்டுகிறது.