இரு இயக்குநர்களும் பகுத்தறிவுக்கும் (Rationality) அதன் தோல்விகளுக்கும் இடையிலான உறவில் ஆழ்ந்த ஆர்வம் கொண்டுள்ளனர். தர்க்கம் மற்றும் கட்டுப்பாட்டை நோக்கிய அதீத முனைப்பு எவ்வாறு அபத்தமான அல்லது விபரீதமான விளைவுகளைத் தருகிறது என்பதை இவர்கள் ஆராய்கின்றனர். குப்ரிக்கின் 2001 படத்தில், HAL 9000 கணினி, மனிதர்களைக் காப்பதை விடத் தனது ‘பணிக்கு’ (Mission) முன்னுரிமை அளிப்பதன் மூலம், ஒரு உறைந்த பகுத்தறிவு மனித உயிர்களைப் பறிக்கத் துணிவதைக் காட்டுகிறார்.
நோலனின் திரைமொழியில் மிகவும் வியக்கத்தக்க அம்சம் அதன் வழக்கத்திற்கு மாறான கட்டமைப்பாகும். ஃபாலோவிங் (1998) தொடங்கி, நோலன் கதையாடல் விவரிப்பைத் துண்டாடும் ஒரு தனித்துவமான நடைமுறையை (Practice of narrative fragmentation) நிறுவினார். இது மரபார்ந்த ஹாலிவுட் கதைசொல்லல் முறைக்கு நேரெதிரானது. கிளாசிக்கல் கதையாடல் என்பது, போர்ட்வெல் விளக்குவது போல, காரண-காரியத் தொடர்புகளால் பிணைக்கப்பட்ட, ஒரு இலக்கை நோக்கி நேர்க்கோட்டில் நகரும் நிகழ்வுகளின் சங்கிலித் தொடர். நோலன் இந்தத் தர்க்கத்தை முறையாகச் சிதைக்கிறார்.
