கமில் கிளோடெல் தன் வாழ்வின் கடைசி முப்பது ஆண்டுகளை ஒரு மனநலக் காப்பகத்தில் கழித்தார், ஏன் என்று வியந்தபடி. (அவரை அங்கு சேர்க்கத் தேவையான) ஆவணங்களில் கையெழுத்திட்டிருந்த கவிஞரான தன் சகோதரருக்குக் கடிதங்கள் எழுதிக்கொண்டிருந்தார். என்னைப் பார்க்க வா, நான் இங்கே பைத்தியக்காரப் பெண்களுடன் வாழ்கிறேன் என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள்; நாட்கள் நீண்டவை, என்கிறார் அவர். அவர் புகைபிடிக்கவில்லை, உலாவச் செல்லவுமில்லை. சிற்பம் செதுக்க மறுத்துவிட்டார்
