இந்துத் தத்துவத்தில், வாழ்வின் மீது கொண்ட வெறுப்பினால், நிராசையால், அனைத்தையும் விட்டு விலகி துறவறம் கொள்வது உண்டு. சொல்லப் போனால், சன்யாசம் கொள்வது வாழ்வின் நான்காவது கட்டமாக, உயரிய நிலையாக கருதப் படுகிறது. கடைசியில், அது இறைவனிடம் சரணாகதி அடைவதில் முடியும். ஆனால், சட்டநாதனுக்கு இதுவும் நிகழ்வதில்லை. எல்லாவற்றையும் இழந்த பின் வரும் வைராக்கியம் வேறு; புதினத்தில் காட்டப்படும் சட்டநாதனின் தனிமை வேறு. ஒரு வித வெறுமை தான் சட்டநாதனுக்கு ஏற்படுகிறது
