இலைச்சரம் இறக்கி
அமைதியாய்
இருக்கும் மரம்.
மின் விசிறியின்
மென் காற்று
ஜடம் உயிர் கலப்பு.
இரவு நேரக் காவலரின்
விசில் ஒலி.
தூரத்து வாகனத்தின் துரிதம்.
உறங்குவதாய்ப்
பேர் பண்ணும் ஊர்.
விழிப்பைக் கலக்கும்
நான்.

---

வாடும்
மலர்
வாடும்
வரை
வாழும்.

---

நிலவினொடு
கனவிலொரு
குளிர்ந்த
சூரியன்.

---

உள்ளே
எங்கேயோ
இந்தப் பிரபஞ்சத்துக்குள்
ஒரு பேனா மூடி அளவேயான
குப்பி உள்ளது.
உள்ளதா?
கடல் கொண்டும் அதை
நிரப்ப முடிவதில்லை.
கண்ணைப் பளிச்சிட்டு
அன்பில்
திருப்தி விசாரிக்கும்
பெண்கள்
அதை ஒருகால் நிரப்பாவிடினும்
அது இருப்பதை
அறிவிப்பர்,……..
மௌனமாய்…..
மர்மமாய்……..