(1)

தினம்
விடியலை விழித்திருந்து
தவற விடாது வரவேற்கும்
மரங்களாலும்
பறவைகளாலுமே
உலகம் நம்பிக்கையாகிறது
எனக்கு.

---

(2)
ஒரு பிணத்தின் மீது
உட்கார்ந்து விட்டு
’தான்பாட்டுக்கு’ பறந்து போகிறதே
இந்த ஈ,
எழுப்பி விட்டது போல்
பிணத்தை?

---

(3)

பின்திரும்பிப் பார்க்கிறேன்
என்னைப்
பின்திரும்பிப் பார்க்காது
பறந்து போகும் பறவையை-
ஏமாற்றத்தைத்
தவிர்க்க முடியாமல்

---

(4)

ஒன்றுமில்லையை
நிராகரிக்க
ஒன்றுமில்லையாய்
நிராகரிப்பை
நிராகரிக்க
நிராகரிப்பில்லையாய்

---

(5)

அடுத்தடுத்த
இரு கணங்களுக்கிடையேயுள்ள
இடைவெளியில்
எப்படியாவது நுழைந்து
நிலைபெற்று விடப் பார்க்கிறேனே
என் சாசுவதத்திற்கு
நான் !

---

(6)

ஒரு சொல்லின் சூட்சுமம்
முழுதும் அறிந்தோமா?
அறிந்து விட்டால்
சொல்லற்று
மெளனமாகிப் போவோமா?

---

(7)

அலையும் இலைகளில்
நிலத்தில்
எப்படி பரபரக்கிறது பார்
நிழல் மரம்
நிற்பது போல்
தோன்றினாலும்!

---

(8)

வெளியில்
ஓர் ஓவியமாய்த்
தெரிகிறது அது
தன்னை ஓர்
ஓவியமாய் வரைந்து
அது-
அந்தியில்
ஒரு மரம்.

---

(9)

என்னிடமிருந்து
என் அர்த்தத்தில்
புறப்பட்ட சொல்
உன்னிடம் சேரும் போது
உன் அர்த்தத்தில்
உன் சொல்-
இடையில்
பொதுவாய் நிலவிய
மெளனம் போலில்லாமல்.

---

(10)

அற்றை
முழுநிலவு நினைவில்லை
இற்றை
முழுநிலவின் நனவில்.

---

(11)

தனிமையில்
உட்கார்ந்திருந்தேன்.
அருகில் வந்து சத்தமேயில்லாமல்
அமர்ந்திருந்தது
என் நிழல்.

---

(12)
ஒளியின்
இருள் வைரம்
எதற்குள்
புதைந்து?

---

(13)

இராவில்
ஒரு பூவின் விழிப்பு
எப்படி மணக்கிறது!

---

(14)

எப்படி எப்போதும்
என்னிடம் முன்னமே
வந்து சேர்கிறேன்?

---

(15)

நிழலோடும்
நினைவோடும்
பழகியிருக்கிறாயா
நீ?
என்ன வித்தியாசம்?

---

(16)

உலரிலைகளை
ஏன் இப்படி
அலைக்கழிக்கிறது காற்று
உயிர் கொடுக்கிறேனென்று?

---

(17)

’முடிக்கப்படாதது’
முடிக்கப்பட வேண்டியதைத்
தீர்மானிக்க முடியாமல்-
முடிக்கப்படாமலேயே

---

(18)

ஒரே ஒரு பார்வையில் குறி வை
கோடி கோடி நட்சத்திரங்களை,
ஒரே ஒரு நிலவைக் குறி வைப்பதை விட-
சவாலா விடுகிறாய்?

---

(19)
அந்திச் சூரியனின்
செவ்வொளியில்
நாற்றங்கால் மேடையில்
நடனமிடும்
பசுமையில் பூத்து
வெண் நாரைகளின்
ஒயில்