இந்த நிகழ்வை முதன் முதலில் விளங்கிக் கொண்டவர் நுண்தகவல் இயற்பியலின் ஸ்தாபகரான லுட்விக் போல்ஸ்ட்மன் (Ludwig Boltzmann). வெப்பம் என்பது மூலக்கூறுகளது தன்னிச்சையான நுண்ணலகு நகர்வுகளே: தேநீர் சூடாக இருக்கையில் மூலக்கூறுகளின் நகர்வுகள் அதீதமாக கிளர்ந்திருக்கும். பிறகு, இது ஏன் குளிர்ந்து விடுகிறது? அதியற்புதமான ஓர் ஊகத்தை போல்ஸ்ட்மன் துணிந்து முன்வைத்தார்: சூடான தேநீரிலும் குளிர்ந்த காற்றிலும் உள்ள மூலக்கூறுகளின் சாத்தியமான நிலைகள் குளிர்ந்த தேநீரிலும் வெதுவெதுப்பான காற்றிலும் உள்ள மூலக்கூறுகளது நிலைகளை விட குறைவாகவே உள்ளது. ஒட்டுமொத்த இறுதி நிலை என்பது குறைவான சாத்தியக்கூறுகள் உள்ள நிலைகளில் இருந்து அதிகமான சாத்தியக்கூறுகள் உள்ள நிலைகளுக்கு பரிணமத்துச் செல்வதே. தேநீர் தானாகவே சூடாகாது. ஏனெனில் தகவல் தன்னைத் தானே பெருக்கிக் கொள்ளாது.
