இம்மூவரின் கலை உலகங்களை வெறும் பாணிகளாக (Style) மட்டுமல்லாமல், கோட்பாட்டு நிலைப்பாடுகளாகவும் ஆராய்கிறது. நாம் ராயை யதார்த்தவாத விவாதங்களின் (பஜான், கிராகாவர் மற்றும் தெலூஸ் ஆகியோரை எதிரொலித்து) வழியாகவும்; சென்னை மாண்டாஜின் உடைந்த லென்ஸ் (ஐசன்ஸ்டைன், பிரெக்ட் மற்றும் சோலானாஸ் & கெட்டினோ ஆகியோரின் தீவிரக் குரல்களை நினைவுகூர்ந்து) வழியாகவும்; கடக்கை மெலோடிராமாவின் துயரக் குரல் (புரூக்ஸ், எல்சேசர் மற்றும் துயரத்தின் நிழல்களோடு) வழியாகவும் வாசிக்கிறோம்.
முதலாவதாக, குறைந்த முதலீட்டில் எடுக்கப்படுபவை என்பதால் வர்த்தக முயற்சிகளை விட குறைந்த வெகுமதியே கிடைக்கும் என்பதற்காக. இரண்டாவது, குறைவாக விநியோகிப்பாளர்களும், திரையரங்குகளும் கிடைக்கும் நிலையில், அதிக ஓட்டம் காணாது என்பதாலும். மூன்றாவதாக (முக்கியமாக), கலை திரைப்படங்களில் நடிக்கும் நாயகர்களுக்கு ஒரு முத்திரை குத்தப்பட்டுவிடும் என்பதாலும் இருக்கலாம். அதிர்ஷ்டவசமாக , இணை திரைப்படங்களில் நடிப்பதற்கென்றே திறமையான கலைஞர்கள் வரிசை இருப்பதும் உண்மை.
