மூலம் : ஒஸாகி ஹொசாய்

தமிழாக்கம் :  நந்தாகுமாரன்

கவிதைகள்

எல்லாவற்றையும் மறந்து விடுவதான பாவனையில், ஒரு கோடை காலத் தொப்பியை அணிந்தபடி

---

வாளிகள் நிறைய ஊற்று நீர்
இரு கைகளிலும்
இருண்ட சாலையில் (நான் நடந்து செல்கிறேன்)

---

இருண்ட வானம்
அந்தி சாயும் நேரம்
ஒரு பெரிய எறும்பு பாய் மீது ஊர்கின்றது

---

நாட்கணக்கில் பெய்யும் மழை, குருவிகளும் நானும் கவனிக்கிறோம்

---

ஏற்கனவே விடிந்துவிட்டது
புத்தரின் பூஜை மேடையின் முன்
கொஞ்சம் சிந்திய அரிசி

---

காலைக் கனவை மறந்துவிட்டுக்
களை பிடுங்கினேன்

---

ஒரு குழந்தைக்கு வைக்கோல் செருப்புகளை அணிவித்து
வசந்தகால வானத்திடம் அவனை விடுவிக்கிறேன்

---

ஒரு புறா கூவுகிறது
மதிய நேரத்தில்
கூரை கனத்துக் கிடக்கிறது

---

என் காதுகளை ஒரு நெருப்புக்குச்சி கொண்டு நான் சுத்தம் செய்யும் போது இருட்டாகிறது

---

என் பாதங்கள் போல உருவம் கொண்டிருக்கும் இந்தப் பழைய காலுறைகளை நான் எட்டி உதைத்துத் தள்ளுகிறேன்

---

கஷ்கொட்டைகள்¹ விழுகின்றன, அவை விழும் சப்தத்தை ஒரு குழந்தையுடன் நான் இன்றிரவு கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்

---

முள்ளங்கிகள் பெருத்துக் கொண்டே போகின்றன, காலையும் மாலையும் நான் புத்தருக்கு ஒரு குழந்தைப் பேணுநராகிறேன்

---

பாதி மயக்கத்தில், நட்சத்திரங்கள் வெளியே வந்திருக்கின்றன

---

பனி, ஆற்றின் அலைகளில் கரைகிறது, சப்தமில்லாமல் இருள் சூழ்கிறது

---

விடியல், பேரலைகள், நிர்மலமான வானம், என் முன்னே இவை

---

நாம் சாவகாசமாகப் பேசிக் கொண்டிருக்கும் இந்தப் பொழுதில், இரவு ஆழமாகிறது இந்த கிராமப்புறத்தில்

---

திருகையைச் சுழற்றியபடி ஒரு பெண்மணி பாடுகிறாள் தனக்காகவே ஒரு பாடலை

---

இலையுதிர் காலம் செல்லும்போது, குடியமர்ந்துவிட்ட ஒரு மேகத்தின் பின்னே நாள் விடிகிறது

---

அஸ்தமனச் சூரியனின் நீண்ட விடைபெறுதலுக்குப் பின்
தனித்து விடப்பட்ட இந்த மலை

---

வினிகரில் ஊற வைத்த விளை மீன்
இரண்டு படகுகள் இந்தப் பனியில் காதலுடன் உரசிக் கொள்கின்றன

---

எந்த மனிதனையும் போல எனக்கும் சளியினால்² காய்ச்சல் வந்துள்ளது, பாருங்கள்

---

குறிப்புகள்

1 கஷ்கொட்டைகள் – Chestnut – உண்ணத் தகுந்த ஒரு வகைக் கொட்டை
2 எனக்கும் சளியினால் – ஜப்பானிய கலாச்சாரத்தில் ‘முட்டாள்களுக்குச் சளி பிடிக்காது’ என்பது ஒரு பொதுவான மூடநம்பிக்கை.