Site icon சொல்வனம் | இதழ் 364 | 12 ஏப். 2026

கவிதைகள்

கனவுகள்

விழுகிறேன்
ஓடுகிறேன்
பயப்படுகிறேன்
மகிழ்கிறேன்
வாசிக்கிறேன்
அழுகிறேன்
கவனிக்கிறேன்
என் கனவுகள்
நிஜத்தின் நிழல்கள் போல
என்னைப்
பெரிதாகவும் சிறியதாகவும்
மாற்றுகின்றன;
என் முன்னும் பின்னும்
ஒளிந்துவிளையாடுகின்றன.
என்னைப் போலவே ஒரு
கனவை எப்படி உருவாக்கிக்கொள்வது?
என் கனவுகளைப் பற்றி
கவலைப்படுகிறீர்கள்,
என் நிழலுடன்
பேசமுடியுமா, உங்களால்?

தரிசனம்

எத்தனை மாடிகள்
ஏறிச் செல்லவேண்டும்
மனிதர்களற்ற வானத்தைப் பார்க்க.
அந்த மலை முகடுகள்
வெகு நாட்களாக அங்கே படுத்திருக்கின்றன,
பள்ளிக்கு செல்வதற்கு முன்பும்,
செல்லும்போதும்,
சென்று முடித்தபோதும்.
பூமியின் எல்லையில் அவை
இன்னும் தூங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன.
ஆனால், இப்போது
நிர்வாண தரிசனம்,
முன்று ஜன்னல்களாக
பிரிந்துவிட்டது.
கீழிறங்கி வருகிறேன்,
ப்ளாஸ்டிக் தொட்டியில்
ஆல மரம்.

Exit mobile version