அந்தக் காலத்தில் விசோனின் ஊர்களுக்கிடையே அலைந்து திரிந்து மெய்மையைத் தேடும் பலர் இருந்தார்கள். அவர்கள் ஒரே குலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல. குலங்களின் வாழ்வை விட்டு வெளியேறித் தனித்திருந்தார்கள். மனிதர்கள் எதை அறிந்தார்கள் என்பதைவிட, எதனால் அறிந்தார்கள் என்பதைக் கேட்டார்கள். ஒருவர் சொன்னதை இன்னொரு ஊரில் சோதித்துப் பார்த்தார்கள். அவர்களில் சிலர் சிந்தாமணியின் ஊருக்கு அருகே தங்கிப் பள்ளி அமைத்திருந்தார்கள். அவர்களைக் கௌதமர்கள் என்றார்கள்.