Site icon சொல்வனம் | இதழ் 365 | 26 ஏப். 2026

மனிதன்

யாருக்கும் தெரியாது
என்ன நடக்கிறது என்று
வேவு பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்
கண்களுக்குச் சொந்தக்காரன்
யார் என்று தெரியவரும்போது
ஒரு பயனும் இருக்காது
ஒன்றும் செய்ய முடியாத ஒன்று
எப்பொழுதும் அவனைச்
சுற்றிச் சுற்றி வருகிறது
யார் யார் எல்லாம் காரணமோ
அவர்களுக்கு எந்த பொறுப்பும் இல்லை
வாழ்வது அவனது சாதனை
அவன் எழுதி
முடிக்கப்படாமல் இருக்கும்
கவிதையின் பொருட்டு
அணுகப்போகும் தேவைகள்
இவ்வுலகை அலங்கரிக்கக்கூடும்
அவைகள் வார்த்தைகளும் அல்லாத
சொற்களும் அல்லாத பொருட்கள்
சதுரங்க காய்களாக
ஆட்டத்தின் விதிகளுக்குள்
சிக்கித் தவிக்கும் மானிடர்கள்
தொடர்ந்து இயங்க
காத்திருக்கும் அத்துமீறல்கள்
சமநிலை தவறாத உயிரினங்கள்


விருப்பம்

எவ்வாறு இதைச் சரி செய்யப் போகிறேன்
அப்படி ஒன்று இருக்கிறதா
எனக்குத் தெரியாது
என் தசைகளின்
வலியை இலகுவாக்கினால்
இன்னும் நன்றாக
என் அனுபவத்தைச் சொல்லுவேன்
என் விருப்பத்தை நிறைவேற்றினால்
அது ஆபத்தில் தான் பொய் முடிகிறது
எந்த பிரதிமைக்கும் இடமளிக்காமல்
நான் நம்பிக்கையுடன் காத்திருக்கிறேன்
இதயத்தை வலிக்கச் செய்ய
நான் விரும்பவில்லை என்றால்
நான் தோற்றுப் போவேன்
விழிக்க வேண்டி
மாற்றத்தை நோக்கி வெட்கமில்லாமல்
என் விருப்பத்தின்
சாவியைத் தேடுகிறேன்
முழு இருளில்
எனக்குக் கிடைக்கும்
அர்த்தம் தான் வெளிச்சம்
இவற்றிற்கும் நான்
முழு பொறுப்பேற்க முடியாது
மெல்ல மெல்ல
மலையின் ஒரு பகுதியில்
நான் ஏறிக்கொண்டிருக்கிறேன்

Exit mobile version