முகப்பு » தொகுப்பு

இந்தியச் சிறுகதை, சிறுகதை »

நெருப்பும் பனியும்

 
சங்கரன் நேற்று அதையேதான் யோசித்துக் கொண்டிருந்தான். வருகிறவர் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின் இப்போதுதான் வந்திருக்கிறார். அவருக்கு டீ போட அரை மணி, உள்ளூர் கோயில்கள் இருக்கும் இடத்தை ஆராய்ச்சி செய்ய அரை மணி என்று நேரம் வீணாச்சே என்று. ஆனால் வேறென்ன, எப்படி பேசுவது என்றும் யோசித்தபடி டீ போட்டான். புத்தியென்ன சொன்னதையா கேட்கிறது? அது வீட்டு நாயா, தெருநாயில்லையா? கழுத்தில் காலரைப் போட்டு இழுக்கப் பார்த்தால் பிய்த்துக் கொண்டு ஓடுகிறது.
கிருபாகரனை முன்னறையில் உட்காரச் சொல்லும்போது அறையிலிருந்த கட்டிலில் குவிக்கப்பட்டிருந்த அம்மாவின் போர்வை, தலையணை ஆகியன இவனுக்குச் சங்கடம் கொடுத்தன. ஆனால் இருப்பது மூன்றறைகள். எங்கே கொண்டு வைப்பது அதையெல்லாம்? சமையலறையில் பாத்திரங்களை இடம் மாற்றிக் கொண்டிருந்த அம்மாவிடம், சங்கடமான முகத்தை வைத்துக் கொண்டு, ‘நீ கொஞ்ச நேரம் மத்த ரூம்ல போய் இருக்கியா? இவர் கொஞ்ச …