ராகம் தானம் பல்லவி – பாகம் ஐந்து

page2

இக்கட்டுரைத்தொடரின் பிற பகுதிகளைப் படிக்க: ‘ராகம் தானம் பல்லவி

சென்ற கட்டுரையில் குறிப்பிட்டதுபோல சதுர்ராகமாலிகை பல்லவி ரிப்பீட்டு.

சங்கராபரணனை அழைத்தோடி வாடி கல்யாணி தர்பாருக்கு

சென்ற பாகங்களில் விளக்கியுள்ள சங்கீத வார்த்தைகளை நினைவில் கொண்டு, சென்ற பாகம் தொடக்கத்தில் நீங்கள் என்னை அடிக்க வரும்முன் நான் குறிப்பிட்ட கீழ்வரும் பத்தியை இப்போது மீண்டும் படித்துப்பாருங்கள்.

இந்த ராட்டை பல்லவி சதுஸ்ர ஜாதி திரிபுடை (ஆதி) தாளத்தில், சதுஸ்ர நடையில், இரண்டு ஆவர்த்தத்தில், இரண்டு களை சௌக்கத்தில் அமைக்கப்பட்டு, சமத்தில் இருந்து முக்கால் இடம் தள்ளி அனாகத எடுப்பில் தொடங்குகிறது.

இப்படி எழுதியிருந்தோம், இல்லையா?

பல்லவி கட்டமைப்புபற்றி ஏற்கனவே மூன்றாம் பாகத்தில் விளக்கியுள்ளோம். நான்காம் பாகம் படித்தபிறகு, நிச்சயம் ஆவர்த்தம், ஆதி தாளம், களை, சதுஸ்ர நடை இவையெல்லாம் இப்போது புரியும். என்னை அடித்ததற்காக ஸாரியெல்லாம் வேண்டாம். இட்ஸ் ஓகே. விட்ட இடத்திலிருந்து மேலே செல்வோம்.

அடுத்து, எடுப்பு. இதை புகுசிகு புகுசிகு புகுரயிலே ஓட்டி கோடிகாட்டியிருந்தோம். இப்போது சில உதாரணங்களுடன்.

எடுப்பு என்றால் பாடலை தாளத்தில் எங்கு எடுக்கிறோம், தொடங்குகிறோம் என்பது. இது தாளத்திற்கு உட்பட்ட அனைத்து இசைக்கும் பொருந்தும்.

சம எடுப்பு, விஷம எடுப்பு என்று இரண்டு உள்ளது. சம எடுப்பில் பாட்டும் தாளமும் ஒரே நேரத்தில் தொடங்கும். ஆதி தாளம் என்றால், தொடையில் முதல் அக்‌ஷரத்திற்காக தட்டியபோதே வாயால் பாடவும் தொடங்கவேண்டும்.

ஒட்டகத்த கட்டிக்கோ என்று, அது நாறுமே என்பதை கடந்து தர்மவதி ராகத்தில் முயற்சிசெய்கையில், அது சம எடுப்பு.

என்ன சார் நாற்றமாய் உதாரணம் சொல்கிறீர்களே என்றால், வாசனையாய் வசந்தமுல்லை போலே வந்து என்று சாருகேசியில் அழைத்தாலும் சம எடுப்பே.

விஷம எடுப்பை மேலும் இரண்டாய் அனாகத எடுப்பு அதீத எடுப்பு என்று சொல்லலாம். விஷம என்பது வி-சம அதாவது சமமில்லாத என்ற பொருளில் ஏற்பட்டு, திரிந்து, விஷம என்று ஆகியிருக்கலாம். நிச்சயமாய் தெரியவில்லை. சாம்பமூர்த்தி தன் இசைப்பாடப்புத்தகத்தில் விஷம என்றே குறிப்பிடுகிறார். பல்லவியின் எடுப்பில் விஷமத்தனமாய் பொடிவைத்து அமைக்கலாம்தான். அதனால் விஷம என்றே வைத்துக்கொள்ளுவோம்.

அனாகத எடுப்பில் பாடல் பல்லவி, தாளம் தொடங்கியபின்னர், சற்று அவகாசம் விட்டு தொடங்கும். எவ்வளவு அவகாசம் என்பது பல்லவி வார்த்தைகளை, தானக் கட்டமைப்பை, படைப்பவரை, பொருத்தது. இதற்கு சென்ற கட்டுரை இறுதியில் புகுசிகு புகு சிகு புகுரயிலே என்று ஒரு திரையிசை உதாரணம் சொல்லியிருந்தேன். மேலும் சில உதாரணங்கள் தருவோம்.

மருதமலை மாமணியே முருகைய்யா என்று மதுரை சோமு தர்பாரி கானடாவில் உருகுகையில் அனாகத எடுப்பு. ஆதி தாளத்தில், சமத்தில் தொடையில் தட்டியதிலிருந்து, அரை அக்‌ஷரம் தள்ளியே உருகத்தொடங்குவார்.

மேடையில் பலமாய் தலையாட்டும் குன்னக்குடியை கவனித்தீர்களா? பாடலுக்கு இசையமைத்தவரும் அவரே. அதான் போய்விட்டாரே இனி இவரால் மனிதர்களுக்கு புரிவதுபோல் மறுதலிக்கமுடியாது என்கிற தில்லில், மரபிசை மதிப்பீடு சாக்கில், இவரைப்பற்றி காழ்ப்புணர சாதாரண ரசிகனான எனக்கு எதுவுமில்லை. கர்நாடக இசையை மக்களுக்கு எடுத்துச்சென்ற உன்னதக் கலைஞர். அதற்காக இவர் சந்தித்த சில இடையூறுகளை நினைக்கையில் கண்கள் குளமாகிறது. சே, க்ளிஷே.

அனாகத எடுப்பிற்கு மாறானது அதீத எடுப்பு. என்றால், பாட்டு பல்லவி தாளத்திற்கு முன்னமே தொடங்குகிறது என்று பொருள்.

என்னைத்தாலாட்ட வருவாளோ

மலரே, மௌனமா

இரண்டும் ஆதிதாளம்தான். சதுஸ்ர நடை. முதல் பாட்டில் தாளம் என்னையின் எ வில் தொடங்காமல், தாலாட்டவின் தாவில் தொடங்குகிறது. வித்தியாசாகர் இசையமைத்துள்ள இரண்டாவதில், மலரேவின் ம வில் தொடங்காமல், ரே வில் தொடங்குகிறது (இப்பாடலும் தர்பாரி கானடா ராகம்தான்).

அனாகத எடுப்பில், சம எடுப்பில் ரஹ்மானை சொன்னோமே, இந்தாங்கோ அதீத எடுப்பிலும் ரஹ்மான் புது வெள்ளை மழை இங்கு பொழிகின்றது.

எடுப்புகளை விளக்க கீழே உள்ள இரண்டு படங்கள் உதவும்.

முதல் படத்தில் எளிமையாக, எந்த தாளம் என்று குறிப்பிடாமல், எடுப்பை அறிமுகம்செய்துள்ளோம். இரண்டாவது படத்தில், நமக்கு இப்போது நன்றாகப் போட வரும் ஆதி தாளத்தை வைத்து, எடுப்புக்களை விளக்கியுள்ளோம். கவனியுங்கள், இரண்டு விஷம எடுப்புகளுமே ஒரு அக்‌ஷரம் சமத்திலிருந்து விலகித் தொடங்குகிறது. ஒன்று, சமத்திற்கு பிறகு, மற்றொன்று முன்பே, அதாவது, முதல் ஆவர்த்தத்தின் முடிவில்.

கர்நாடக இசையா கொக்கா என்றேன். நாம் எடுத்துக்கொண்ட பல்லவியை பார்த்தால், அது ஆதி தாளம்தான். ஆனால், இரண்டு களை சவுக்கம், இல்லையா (சென்ற பாகத்தை பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்). அதில், ஒவ்வொரு அக்‌ஷரமும் இரண்டு மடங்கு அவகாசத்துடன் விரியுமல்லவா. அந்த அவகாசத்தின் உபயோகத்தால், பல்லவியை, அனாகத எடுப்பாய், கடினமாய், சமத்திலிருந்து முக்கால் இடம் தள்ளி அமைத்துள்ளார்கள். கீழே உள்ள படத்தில் விளக்கியுள்ளேன் பாருங்கள்.

இப்போது அரியக்குடியாரின் பல்லவிக்கு ஆதி தாளம் போட்டுப்பாருங்கள். நீங்கள் தாளத்தை தொடங்கியதும், அவர், மேலே படத்தில் குறிப்பிட்டுள்லது போல், முக்கால் இடம் தள்ளி சங்க என்று (சங்கராபரனணை) தொடங்குவார்.

இந்த பல்லவி ஆதி தாளத்தில் இரண்டு சுற்றுகளல்லவா? ஆமாம், நீர் தாளம் போட்டுக்கொண்டே செல்லுங்கள். பல்லவி தன்னால், கல்யாணி ராகத்தில் இரண்டாவது சுற்றில் முக்கால் இடத்தில் உட்காரும் (சரியாய் தாளம் போட்டால்).

எப்படியிருக்கு பார்த்தீர்களா மேட்டர்?

130க்கும் மேற்பட்ட தாளங்களில், ஒரே ஒரு தாளத்தைத்தான் விளக்கியுள்ளேன். அதிலும், ஒரே ஒரு பல்லவியின் ப்ராபல்யத்தை இன்னமும் சொல்லிமுடிக்கவில்லை. இன்னமும் இரண்டு பாகங்களாவது ஆகும்.

யோசித்துப்பாருங்கள். 32 களை சவுக்கத்தில், சங்கீர்ண துருவ தாளத்தில், மிஸ்ர நடையில், சமத்திலிருந்து அரைக்கால் இடம் தள்ளி, நாராயண கௌளை ராகத்தில் பல்லவி அமைத்துப்பாடுவதின் ஒருமுகத்தை.

அவ்வகை கச்சேரிகளை உங்களையும் என்னையும் போன்ற தமிழ் மக்கள் கோயில்களில் உட்கார்ந்து கேட்டிருக்கிறார்கள் (மேலேயுள்ள மருதமலை மாமணியேவில் உள்ள நம் தாத்தா பாட்டிக்களை பாருங்கள்). மாட்டுவண்டியில் வந்து ரசித்திருக்கிறார்கள் (தில்லானா மோஹனாம்பாளையோ, தி.ஜானகிராமனையோ படித்துப்பாருங்கள்). வீட்டிற்குப்போய் சிலாகித்து, கற்றுக்கொள்ள முயன்றிருக்கிறார்கள் (பெண்ணுக்கு பாட வருமோ? எங்க பையனுக்கு பாட்டுன்னா உயிர்…).

சரி, தொடருவோம். இப்படியே யூட்டியூபிலுள்ள தமிழ் திரையிசை பாடல்களுடன் தொடை கன்னிப்போகும்வரை பல நடைகளில், காலப்பிரமானங்களில் ஆதி தாளம் தட்டிக்கொண்டே போனீர்கள் என்றால், சங்கீத ஜாதி முல்லை என்று ரேவதி ராகத்தில் (ஸ்ருதிபேதம் செய்தால் சிவரஞ்சனியிலும் கேட்கும் – பிறகு பார்ப்போம்) தொடங்கும் பாடல், சமத்திலிருந்து முக்காலிடம் தள்ளி அனாகத எடுப்பில் தொடங்கும் என்பது தெரியும். ஆனால், இப்படியே போய், ரஹ்மான்ஜீ அநேக பாடல்களை ஆஃப்-பீட்டாய் அமைப்பதற்கான உளவியல் காரணங்களை ஆராயும்முன் நிறுத்திவிடுங்கள். இல்லையேல் நல்ல ரசிகராய் அதுவரைபெற்ற இசையின் ஜாலியான ரசிகானுபவத்தை கொஞ்சமேனும் இழக்கும் அபாயத்திற்குள்ளாவீர்கள்.

போதும். ஒரு ரீ-காப்.

இதுவரை பார்த்த திரையிசை உதாரணங்கள் உட்பட பல இசைவடிவங்களில், பாடலின் (கீர்த்தனையின்) பல்லவி, அனுபல்லவி, சரணம், தாளம், லயம், ஆவர்த்தம், நடை, ராகம் அல்லது ஸ்கேல் (இரண்டும் ஒன்றல்ல), ராக ஸ்வரங்கள், ஸ்வர கற்பனை (அல்லது கல்பனை), ஸ்வரக் கோர்வை, சங்கதி, எடுப்பு என்று சங்கேத வார்த்தைகள் போல் தோன்றிய கர்நாடக இசையின் பல விஷயங்கள், அங்கங்கள் கிட்டத்தட்ட பொருந்தி ஒரே அர்த்தத்தில் வரும்.

வேறு மரபிலிருந்து அணுகுகையில் (உதாரணமாக மேற்கத்திய செவ்வியல் இசை), வேறு வார்த்தைகள் இவ்வங்களை விளக்கப் பொருந்திவரும். சில நிச்சயம் மாறுபடும். ராகமும் ஸ்கேலும் போல. சில இல்லாமல்போகும். உதாரணமாய், மே.செவ்வியலில் உள்ள ஹார்மனி என்ற ஒத்திசைவு நம் மரபிசையான கர்நாடக சங்கீதத்தில் முக்கிய அங்கமாக தோன்றாது. (கவனியுங்கள், முக்கிய அங்கமாய் தோன்றாது). அதேபோல், மே.செ. இசையில் முக்கியமான அங்கமாய் இடம்பெறாத, க.சங்கீதத்தில் முக்கியமான கற்பனைத்திறன் வெளிப்பாடாய் தோன்றும் அங்கம் நிரவல்.

கர்நாடக சங்கீதத்தில் கற்பனைத்திறனை வெளிப்படுத்த உதவும் ஒரு அங்கம் நிரவல். (ஆனால் அந்த இசையில்தான் இதைசெய்யவேண்டும் என்று கட்டாயமில்லை.)

இதை விளக்கும் முன் சங்கதி என்பதின் சங்கதியை ஓரளவு சொல்வோம்.

சங்கதி என்னவென்று விளக்குவதற்கு முன் இப்பாடலை முழுவதும் கேளுங்கள்.

மன்னவன் வந்தானடி.

பாடலின் முடியும் தருணங்களில் பல்லவி ”மன்னவன் வந்தானடி தோழி” என்பதை பலவிதங்களில் பாடுவதை கவனியுங்கள். ராகம் அதேதான். பாடல் வார்த்தைகளும் அதேதான். தாளமும், தாள ஆவர்த்தமும், தாள நடையும், களையும், காலப்பிரமாணமும் மாறவில்லை. மாறாது. பாட்டின் மெலடி என்கிற ட்யூன் மட்டும் ராகத்திற்குள், ராகத்தை வெளிக்கொணருமாறு சற்று அப்படி இப்படி போய் வரும். மீண்டும் மீண்டும் பாட்டின் ஒரே வரியை (பல்லவியை) பாடுகையில், ஒவ்வொரு முறையும் ஒவ்வொரு சங்கதியாக பாடுகிறார் என்று பொருள்.

இசை விடுத்து, மனப்பிம்பத்திற்காக உதாரணம் வேண்டுமென்றால், தாத்தா கடையில் வாங்கும் (அந்தகாலத்தில்! ஹும்…) ஒரு கலிடாஸ்கோப்பிலுள்ள வளையல் துண்டுகளும், சைஸ்களும், அதன் நிறங்களும் அதேதான். ஆனால் ஒவ்வொரு குலுக்கலிலும் ஒவ்வொரு பாட்டர்ன் தெரியுமே. அதுதான் சங்கதி.

(இதே உதாரணத்தை வைத்து ஏழு ஸ்வரங்களுக்குள் எத்தனை ராகம் என்று வாணி ஜெயராமுக்கு அடுத்தபடி வியக்கலாம். சற்று குழப்பிவிடும். பிறகு பார்ப்போம்)

இன்னமும் விரிவாக சங்கதியை விளக்க, ஸ்கேல், ராகம், என்பவைகளையும் சற்று விளக்குவோம். அருகில் உள்ள படம் உதவும்.

படத்தில் நாம் கேள்விப்பட்டுள்ள (இல்லையென்றால் பரவாயில்லை) நின்னுக்கோரி என்று தொடங்கும் வர்ணத்தின் முதல் அடியின் (பல்லவி போல) ஸ்வரங்களை கொடுத்துள்ளேன்.

இந்த வர்ணம் மோஹனம் என்கிற ராகத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால், இவ்வர்ணத்தின் பாடல் வரிகள் மொத்தமும் மோஹன ராக ஸ்வரங்களுக்குள் அமைக்கப்பட்டு பாடப்படும். கீழ் ஸா வில் தொடங்கி, ஸ, ரி, க, ப, த, என்று போய், மேல் ஸ்தாயி ஸா வில் முடியும். அதாவது, ஒரு ஸ்தாயியில் (ஆக்டேவினுள்), மோஹன ராகத்திற்கு ஐந்து ஸ்வரங்கள்.

ஸ்வரங்கள் என்றவுடன் புரியாதோ என்று முகம் சுளிக்காதீர்கள். ஜஸ்ட் எந்த சப்தத்தில் (324 ஹெர்ட்ஸ், 486 ஹெர்ட்ஸ் என்பதுபோல்) ஒலி எழுப்பவேண்டும் என்பதற்கான ஒலிக்குறிகள்.

மோஹன ராகத்திற்கான ஸ்வரங்களை படத்தில், ஒவ்வொரு செங்குத்தான கோட்டின்மீதுள்ள ஆறு புள்ளிகள் குறிக்கின்றன. பாட்டின் சொற்களை, ஒரு சந்தத்தில், தானத்தில் (முன்னர் தானம் பாகம் படித்துக்கொள்ளுங்கள்) இந்த ஸ்வரங்கள் குறிக்கும் ஒலியோசைகளில் அமைத்துப் படித்தால், மோஹனம் ஸ்கேலில், கிட்டத்தட்ட மோஹன ராகத்தில், பாடல் ட்யூன் ரெடி. அப்படி அமைத்த பல்லவி வாக்கியத்தைத்தான், லிரிக்ஸுக்கு ஏற்ற ஸ்வரங்களையும் சுட்டிக்காட்டி படமாய் போட்டிருக்கிறோம். நின்னுக்கோரி என்று வார்த்தையை பாடுகையில், க க ரி, ஸ, ஸ, ரி, ரி, என்பதற்கான ஒலி சப்த அளவுகளில் பாடவேண்டும் என்று பொருள்.

இப்படி ஒரு டியூனில் ஒரு மெலடி வரியாக அமைத்த பல்லவியை, படைப்பாளியே இன்னொரு மெலடி வரியாக வடிக்கமுடியும். நின்னுக்கோரியை க, க, ரி, ஸ, ஸ, ரி, ரி, என்று ஒலிக்குறிகளுடன் சொல்லாமல், வேறு மாதிரி ஸ்வரக்கோர்வையாய், ஆனால் மோஹனராகத்திலேயே உள்ள ஸ்வரங்களை வைத்து, வடிவமைக்கமுடியும். படத்தில், கிரே நிறத்தில் உள்ள ஸ்வரக்கோர்வை வளைகோடு ஒரு மெலடி சங்கதி என்றால், மஜெந்தா நிறத்தில் உள்ள ஸ்வரக்கோர்வை வளைகோடு இன்னொரு சங்கதி.

முக்கியமாக மனதில் கொள்ளவேண்டியது, ராகம் அதன் ஸ்வரங்களும் அதேதான். பாடும் வரியின் ஸ்வரக்கோர்வைகள் மட்டும் வேறு வேறு. அதேபோல், வார்தைகள் இன்றி வாயால் ஆ காரம் செய்து ஆலாபனை போல் வார்த்தை இடைவெளிகளை ஒரு ராகத்தில் அல்லது ஸ்வக்கூட்டல்களாக நிரப்பிக்கொண்டே போவது சங்கதியல்ல. வார்த்தை இருக்கவேண்டும். அதை ஒரு ராகத்தில் பாடுகையில் வேறு வேறு மாதிரி பாடவேண்டும்.

இப்படி ஒரு ட்யூனில் சங்கதிகள் பொருத்துவது, அழகியல் சார்ந்த கேள்வியனுபவத்தை, ரசிகானுபவத்தை கூட்டும் அங்கம். ஆங்கிலத்தில் எம்பெலிஷ்மெண்ட். மீண்டும் மேலே வீடியோவில் கேட்ட மன்னவன் வந்தானடி தோழி வரியை யோசித்துப்பாருங்கள்.

தியாகராஜர் காலத்தில்தான் இப்படி மெருகூட்டும் சங்கதி விஷயம் தோன்றியுள்ளதாய் ரங்கராமானுஜ அய்யங்கார் தன் இசை உரையில் அபிப்பிராயப்படுகிறார். அதற்கேற்றவாறு தியாகரஜாரின் கீர்த்தனைகள் சங்கதிகளுக்கு பெயர்போனவை.

ஒரு பாடலில் எவ்வளவு சங்கதி வரலாம்? கணக்கெல்லாம் கிடையாது. உதாரணமாய் தியாகராஜரின் மரி மரி நின்னே என்ற காம்போஜி ராக கீர்த்தனையில் முதல் பல்லவியை மட்டும் 22 சங்கதிகளில் பாடமுடியும்.

சங்கதிகளுக்கு பிரசித்தி பெற்ற கீர்த்தனை, சக்கனி (த்ஸக்கனி என்று எழுதவேண்டும்) ராஜ என்று தொடங்கும் தியாகராஜரின் கரஹரபிரியா ராக கீர்த்தனை.

மதுரை மணி அய்யர் பாடுவதை கேளுங்கள்.

முதலில் எவ்வளவு முறை சக்கனிராஜமார்கமுலுண்டக என்று சொல்கிறார் என்று எண்ணிக்கொள்ளுங்கள். பிறகு மீண்டும் ஓட்டி, முதல் முறை சொல்வதற்கும் இரண்டாம் முறை சொல்வதற்கும் சற்றே வித்தியாசம் எங்கு வருகிறது என்று கவனியுங்கள். இப்படிச் செய்ய கரஹரபிரியா ராகமெல்லாம் தெரிந்திருக்கவே அவசியமில்லை. ஆண்டவன் கொடுத்த காது, கேட்கும் நிலைமையிலும், மனதில் அவசரமற்ற அமைதியும், பொறுமையும், ஆர்வமும் போதும்.

பேச்சுமொழியில் தற்குறியாய் எழுதும் என் குறை எழுத்தையே பொறுமையாக படித்து அதன் மூலம் இசையை அணுகமுடியும் என்று நம்பிவரும் உங்கள் அனைவராலும் இதுவும் நிச்சயம் முடியும்.

கச்சேரியில் கனகனவென மிருதங்கத்துடன், கடம் கஞ்சீரா என்று கூடவே வாசிக்க, வயலின் நிழலாய் தொடர, தேர்ந்த பாடகர் அனைத்து சங்கதிகளையும் தொட்டு சக்கனிராஜமார்கமுலுண்டக (அதுதான் முதல் வரி) என்று பாடிமுடிக்கையிலேயே, மனது பரவசமாகி வேறு எந்த ஸந்துலவிலும் சஞ்சாரம் செய்ய மறுத்து தூரனேல விலகிவிடும்.

யானைகள் பீடுநடையிடும் ராஜபாட்டை இருக்கையில் சாக்கடைச்சந்தில் வலிய எவனாவது புகுவானா சார் – இது மதுரை மணி பாடும் பல்லவியின் பொருள்.

தியாகராஜரின் கீர்த்தனைகளில் மற்றொரு உதாரணம் நா ஜீவாதார என்று தொடங்கும் பிலஹரி ராக கீர்த்தனையில் அநேக சங்கதிகளுண்டு. விளையாட்டில்லை. நல்ல குரல் தேர்ச்சியும் அப்பியாசமும் இல்லையெனின் படைப்பாளி படைத்துள்ள சங்கதிகளை பாடகரால் வெளிக்கொணரமுடியாது. கீழே படத்தில் கீர்த்தனை பயிலும் புத்தகத்தின் இந்த கீர்த்தனை பக்கத்தை சாம்பிளுக்காக கொடுத்துள்ளேன். கீர்த்தனையின் பல்லவி வரி நா ஜீவாதார நா நோமு பலமா. அவ்வளவே. அதில் நா ஜீ என்ற இரண்டு எழுத்துக்களை மட்டுமே எவ்வளவு வித்தியாசங்களில், சங்கதிகளில், பிலஹரி ராக ஸ்வரக்கூட்டல்களில் பாடவேண்டும், முடியும், என்று படத்திலிருந்து பாருங்கள். முதல் மூன்று சங்கதிகளை மட்டுமே கொடுத்துள்ளேன் (என்னிடம் இருப்பது ஸ்மால் கேமிரா யார், யு நோ)

சமீபத்தில் (2008 என்று நினைக்கிறேன்) டி.எம்.க்ருஷ்ணா மியூசிக் அகதெமியில் இப்பாடலை திறம்பட பாடினார். அதிலிருந்து இந்தப்பல்லவியை சங்கதிகளுடன் பாடும் இடத்தைமட்டும் ஒலிக்கோப்பாக கொடுத்துள்ளேன், கேளுங்கள்.

நா ஜீவாதார பல்லவி ஒலிக்கோப்பு

பல்லவியை (கீர்த்தனை முதல் வரியை) தியாகராஜர் அமைத்துள்ள சங்கதிகளுடன் பாடிமுடிக்கவே ஐந்து நிமிடம் பிடிக்கும்.

இது படைப்பாளியின் படைப்பூக்கம். கச்சேரியில் இவற்றை பாடிவிட்டு, தொடர்ந்து, பாடகரும் தன் படைப்பூக்கத்திறனுக்கேற்றவாறு (அவரின் குருவிடம் கற்றோ, அவராகவே ஸ்பாட்டிலேயோ) பல சங்கதிகள் வழியாக பல்லவியை மெருகேற்றலாம்.

”என்னய்யா அது ஒர்ரே வரியவே திருப்பித்திருப்பி பாடிகிட்டேருகரானுவ, எவ(ன்)ய்யா கேப்பான் இத்த, எதுக்கு இப்படி உருவேத்தி நமக்கு வெறியேத்துரானுங்க…” என்கிற ரீதியில் என்னிடம் அவ்வப்போது நண்பர்கள் குறைபட்டுள்ளனர். சங்கதியை படித்து, அறிந்து, காதைதீட்டி மீண்டும் கேட்க முயற்சி செய்தால், நாகூர் ஹனீஃபாவின் வார்தைகளில் சொன்னால்,

பொறுமையுடன் கேட்டுப்பாருங்கள், அவன் பொக்கிஷத்தை மூடுவதில்லை.

யோவ், என்னவோ பல்லவின்னு ஆரம்பிச்சே. எங்கெல்லாமோ சுத்திசுத்தியடிக்கறயே என்றால், அதையும் தொட்டுகொள்வோம்.

நம்ம அரியக்குடியாரின் சதுர்ராகமலிகை பல்லவியில் இப்போது சங்கதி எப்படி வருகிறது என்று கேட்டுப்பாருங்கள். நான்கு ராகங்களிலும் வரும் (பல்லவியின் பெருமைக்கும் பிரித்தாளுமைக்கும் முன் பாகங்களை பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்).

அவ்வளவுதான் சார் சங்கதி மேட்டர்.

இப்போது சார்ந்த சில தெளிவுரைகள்.

*****

ஓகே சார், சங்கதி படைப்பாளிகளின் படைப்பூக்க கருவி, புரியுது. இருபது சங்கதியெல்லாம் வைத்து டியூன் ரெடி. ஆனால் கேட்பவர்க்கு இந்த ட்யூன் புரிந்து, பிடிக்கவேண்டுமே என்றால், அது தனி விஷயம்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக, இசையமைப்பாளர்கள், நான் படைப்பதைத்தான் படைப்பேன், உனக்கு புரியவில்லை, பிடிக்கவில்லையென்றால் உன் அறிவை விருத்திசெய்துகொண்டுவா என்று இப்போதிருக்கும் ஒருசில இலக்கியவாதிகள் போல் திட்டவட்டமாய் ரசிகர்களையே சாடமுடிவதில்லை.

ஒரு சீசனில் கச்சேரிகளில் வெகுஜன ரசிகர்களுக்கு புரியாமல் நிறைய பாடிவிட்டாலோ, இசையமைத்த இரண்டு படம் ஊத்திக்கொண்டாலோ, அம்புட்டுதேங். காரியரெல்லாம் வெறும் டிபன் காரியராகி, வூட்டுக்கு போகவேண்டியுள்ளது. போதாக்குறைக்கு அவர்களது இசை அறிவையே உணர்ச்சிக்குவியலான படிமத்தில் மட்டும் நின்று சப்ஜாடாய் தூக்கியடிக்கும் பலர் வாயில் வேறு புகுந்து புறப்படவேண்டியிருகிறது.

இசையை பொறுத்தவரையில் மட்டும், மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்பு என்று கருதி (இலக்கியத்திற்கு இப்படியில்லையாம். அங்கு மக்கள் அறிவிலிகளாம்), தொடருவோம்.

சங்கதி கர்நாடக இசையில் மட்டும்தானா? இல்லை, ஹிந்துஸ்தானியிலும் முக்கியமான அழகியல் அங்கம். மேற்கத்திய செவ்வியலிலும் சீஃப் வயலினிஸ்ட் ஸ்பாட் இம்ருவைசேஷனாய் காட்டக்கூடிய அங்கமே. இந்த சங்கதி மேட்டர் பொதுவாக இசையில், பாட்டின் நளினத்தை, அழகியலை ஏற்றிச்சொல்லி, கேள்வியனுபவத்தில் கிளர்ச்சி கூட்டும் என்பதால், நம் திரையிசையிலும் விரவியுள்ள அங்கம். மன்னவன் வந்தானடி பார்த்தீர்களல்லவா? என்னம்மா கண்ணு சௌக்கியமாவையும் ஏழு விதமாய் பாடுகையில் சங்கதிகள்தான் போடுகிறார்கள்.

அப்ப கர்நாடக இசை வர்ணங்களில் சங்கதி வருமா? கர்நாடக இசையில், கீர்த்தனைகளில்தான் அதிகம் சங்கதி வரும். கீர்த்தனை பல்லவி, அனுபல்லவி, சரணம் எதிலும் சங்கதிகள் அமைக்கலாம். வர்ணத்தில் வரவேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை. மேலே குறிப்பிட்ட நின்னுக்கோரி வர்ணத்தில் சில சங்கதிகளை புகுத்த முடியும். கச்சேரிகளில் செய்வார்கள்.

இன்னொரு இசை விஷயத்தையும் விலக்கிவிடுகிறேன். பாடகருக்கு குரல் போகிறது என்றால் என்ன?

ஒரு ராகத்தில் பாடகர் பாட்டை பாடுகிறார் என்றால் பாடல் வார்த்தைகளை ராகத்தின் ஸ்வரங்களுக்கான ஒலியோசைகளுக்குள் புகுத்திப்பாடுகிறார் என்று, மேலே மோஹன ராக நின்னுக்கோரி சங்கதி விளக்கப்படத்தில் பார்க்கையில் புரியும். பாடகருக்கு குரல் போகிறது என்றால், ஒரு ராகத்தின் ஸ்வரங்களில் நிலையாக நிற்காமல் அங்குமிங்கும் அலைகிறது என்று பொருள். அதாவது மோஹன ராகம் பாடுகையில் மேலே படத்தில் புள்ளிகளின் ஸ்வரங்களின் ஒலியோசையை விட்டு விலகி, வேறு ஸ்வரங்களில் (புள்ளிகளுக்கு இடையில், வேறு புள்ளிகளிலான ஸ்வரங்களில்) பாடுகிறார். மோஹன ராகத்தில் இல்லாத வேறு புள்ளிகள், ஸ்வரங்கள் என்பதால், அந்நியஸ்வரங்கள் வருகிறது என்று பொருள்.

பெரிய பாட்டில், இப்படி ஒரே ஒரு முறை ஒரு ஸ்வரத்தில் மட்டும் நடக்கலாம். கேட்பதற்கு சட்டென்று தெரியாது. மீண்டும் மீண்டும் நடந்தால், மரபிசைபற்றியெல்லாம் அறியத்தேவையில்லாத என்னைப்போன்ற சாதாரண ரசிகரே, கேள்வியறிவிலேயே கண்டுகொண்டுவிடுவார்.

காலேஜில் கல்சுரல் நிகழ்ச்சிகளில் நாமும் எஸ்.பி.பி.தான் என்று மேடையில் ”எங்கேயும் எப்போதும்” என்று யுவதிகள் கிறங்க மைக்கையெல்லாம் கையில் தூக்கிபோட்டு பிடித்து சகாக்கள் பாடுகையிலும், குரல் ஒத்துழைக்காமல் சற்றே அந்நிய ஸ்வரங்கள் ஒலிக்குமாறு மாற்றிப்பாடினாலும், ”டேய், மேல போரச்ச வாய்ஸ் நிக்கல, மாமு சொதப்பிட்டாண்டா” என்று மாட்டிக்கொள்வரே, அதுதான் குரல் போவது. கர்நாடக இசை கச்சேரியில், கேட்டுக்கேட்டே காதுதேய்ந்த தேர்ந்த தாத்தா ரசிகர்கள் ஒருமுறை ஒரு ஸ்வரத்தில் சொதப்பினாலும் ”ஸ்ருதியே நிக்கல” என்று கண்டுபிடித்து உதட்டைபிதுக்கிவிடுவர்.

மொத்தத்தில் ஸ்ருதி விலகுதல், குரல் போதல், என்பது அகவயமான உணர்ச்சிக்குவியல் படிமத்தின் மதிப்பீடு இல்லை. எனக்கு அப்படித் தோன்றுகிறது என்று என் கருத்தாய் அதை போகிறபோக்கில் சொல்வதற்கு.

மோஹனத்தின் ஸ்வரங்கள் ஸ வென்றால் ஒரு கட்டை ஸ்ருதியில் 240 ஹெர்ட்ஸ், ரி என்றால் 270 ஹெர்ட்ஸ் என்று (உதாரணத்திற்காக எண்களை கொடுக்கிறேன். சரியான ஃப்ரீக்வென்ஸி தேவையெனில் சொல்லமுடியும்) திட்டவட்டமாய் அறிவியல்ரீதியாய் நிர்ணயிக்கமுடிந்த இடைவெளிகளில் ஒலிக்கும் ஸ்வரக்கூட்டு. புறவயமான விஷயம். இ ந்தச் ஸ்வரங்களை பாடவேண்டும் என்று பாட்டில் இருக்கையில், இதிலிருந்து விலகி, வேறு மோஹன ராக ஸ்வரங்களையும் விடுத்துப் பாடினால் குரல் போகிறது என்று புறவயமாக, துல்லியமாக, அனைத்து ரசிகர்களும் ஆமோதிக்கும் வகையில் மதிப்பிட முடியும்.

ஆனால், மோஹனராகத்திலேயே ஒரு ஸ்வரத்திற்கு பதிலாய் வேறு ஸ்வரங்களைகொண்டு பாடியபடி சென்றால், பாடகர் வேரியேஷன், ப்ருகாக்கள், கமகங்கள், கார்வைகள் கொடுத்து சங்கதிகள் காண்பித்திருக்கலாமோ என்று முதலில் நம்மை நாமே சரிபார்த்துக்கொள்ளவேண்டும். பல்லவி வார்தைகளுக்கு நடுவில் வாய்திறந்து சொற்களற்ற ஆ காரத்தில் மோஹன ராக ஸ்வரங்களை நிரப்பிக்கொண்டே சென்றாலும் தவறில்லை. ஏனெனில் இப்படியெல்லாம் பாடுகையில் இங்கு ஸ்ருதியும் விலகவில்லை. ராகமும் மாறவில்லை. அதனால் குரலும் போகவில்லை.

மேலுள்ள விளக்கம் உங்களுக்கு உபயோகமாகலாம். உதாரணமாய், ” இன்னாராகிய பாடகர் பாடிய திரையிசையை கேட்டிருக்கிறேன், அவருக்கு குரல் போகுங்க” என்று ஒருவர் சொன்னால், அது உண்மையென்றால் இதுவரை அப்பாடல்களை கேட்டவர்கள் அப்படிச் சொல்லவில்லையே, ஒருவேளை அவர்களனைவருக்கும் காது லேதா, இல்லை இசையின் புறவய அங்கத்தை, அகவயமாய் அள்ளித்தெளிக்கும் குறைசொல்பவரின் இசையறிவு செம்மையடையவில்லையா என்பதை பாகுபடுத்தி நீங்களே உணர்ந்துகொள்லலாம். நீங்களே உங்கள் கேள்திறன், அறிவை வைத்துக் கேட்டுச் சரிபார்த்தும் கொள்ளலாம்.

*****

சரி, சங்கதிகள் பற்றி அறிந்துகொண்டுள்ளதால், இப்போது இசை பற்றி எந்த இலக்கணமும் ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ளும் அவசியமில்லாமல், பாட்டின் மெலடியை பாடகர் பலவிதமாய் பாடுவதை, அதனால் மனதில் ஏற்படும் கிளர்ச்சியை என்னுடன் சேர்ந்து உங்களாலும் ரசித்து அனுபவிக்கமுடியும் இல்லையா?

இப்படியே ஒரு நூறு திரையிசை பாடல்களிலாவது சங்கதிகளை தேடிக் கண்டுகொண்டு ரசித்தீர்களென்றால், பாட்டை அவசரமாய் கேட்டுவிட்டு, அதில் கமகங்கள், ப்ருகாக்கள் கார்வைகள் கலந்து சங்கதிகள் வருவதை கவனிக்க அவகாசமின்றி, பாடகர் குரல் நடுங்குகிறது என்றெல்லாம் என்னைப்போல் பகீரங்கமாய் இசை அறியாமையை பறைசாற்றத்தேவையற்ற ரசிகானுபவத்தை நீங்கள் நிச்சயம் பெறுவீர்கள்.

கூடவே இந்த பாடலின் சிறு-சங்கதியின் தேர்ச்சி மகாத்மியம் உங்களுக்கே புரியும்.

உதாரணமாக, பல்லவியிலேயே, ”கை வண்ணம்” என்று பாடும் இடத்தை கவனியுங்கள். பாடலின் மிச்ச ரசனையை, வார்த்தையில் விளக்கிச்சிதைக்காமல், உங்களிடமே விட்டுவிடுகிறேன்.

*****

அடுத்து சங்கதியின் நீட்சியாய், நிரவல். பல்லவி பாடுவதில் முக்கியத்தேவை.

இப்படிச்சொல்லலாம். படைப்பவரின் கற்பனைத்திறன், படைப்பூக்கம், கிரியேடிவிட்டி, சங்கதி. பாடுபவரின் படைப்பூக்கம் நிரவல்.

அடுத்த பாகத்தில்.