kamagra paypal


முகப்பு » கவிதை

இரு கவிதைகள்

சுமை

தரைத் தூசியைப்
பெருக்குகிறது
ஓடும் மின்விசிறி,
அதன் இறகுகளில்
படிந்திருக்கும்
அழுக்கைச் சுமந்தபடி .

Yellow_Sun_Bird_Random_Modern_Art_woodcut_Paintings_Akshita Aggarwal

ஏக்கம்

அவை இரண்டும்
ஒன்றன் பின் ஒன்றாய்
வரும் பால்கனிக்கு .
முதலில் வருவது ஆண்
அடுத்தது பெண் என்று
என் பசலி மனம்
முடிவு செய்து விட்டது .
சிறிய கண்கள், சிறிய அலகு
கண்ணை றொப்பும் சாம்பல்
இறக்கைகள் .
கொண்டையை அசைத்தாடும்போது
கூடவே க்விக் க்விக் கூச்சல் !
வினயாவின் தோழர்கள் அவை.
அதுகளோடு குழந்தையின் சம்பாஷணை
காலம் ஓடாமல் நிற்கிறது
கேட்பதற்கு

பறந்து அவைகள்
போனதுக்குப் பின், தரையெங்கும் எச்சம் .
கூடவே
எங்கிருந்தோ எடுத்து வந்த
வைக்கோல் இழைகள்,
சிறு இலைகள் .

குப்பை வாரி முடியலை,
சனியன்கள் வந்தால் விரட்டுங்கோ
நாள்க்கணக்கில்
மனைவியின் பொருமல்.

தாங்காது ,
ஓடி ஓடி , உடற்பயிற்சியென
அவைகளை விரட்டுவது
தினமும் நடந்த காரியம்.

இரு தினங்களாய் அவை வரவில்லை.
போடா !
நீயும் ஆச்சு , உன்
வீடும் ஆச்சு என்றா ?

ஆடிக் காற்று கொண்டு வந்து
கொட்டுகிறது குப்பையை.
பொருமல் கேட்கிறது.
ஆனால்
விரட்ட முடியவில்லை காற்றை.

பால்கனியில் நிற்கிறேன்
சாம்பல் நிறம் தெரிகிறதா
என
பார்த்துத் தவித்தபடி .

Leave your response!

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

This is a Gravatar-enabled weblog. To get your own globally-recognized-avatar, please register at Gravatar.

CAPTCHA * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.