kamagra paypal


முகப்பு » அரசியல், சமூகம், வரலாறு

காலனியம் நடத்திய மூன்றாம் உலகப்போர்

coltan_miningநீங்கள் பின்வரும் மின்னணு சாதனங்களில் ஏதேனும் ஒன்றையாவது உபயோகிக்கிறீர்களா? செல்ஃபோன், டிவிடி ப்ளேயர், வீடியோ கேம் சாதனம், கம்ப்யூட்டர். ‘ஆம்’ என்றால் உங்களுக்கும் காங்கோவில் பல லட்சம் மக்கள் கொல்லப்பட்ட ஒரு உள்நாட்டுக் கலவரத்துக்கும் அணு அளவேனும் தொடர்பிருக்கும் வாய்ப்பு உண்டு. என்ன திகைத்துவிட்டீர்கள்? இந்த எல்லா மின்னணு சாதனங்களிலுமே கோல்டான் (Columbite-Tantalite =coltan) என்றொரு முக்கியமான கனிமப்பொருள் உபயோகிக்கப்படுகிறது. உலகின் பல பகுதிகளில் இந்த கோல்டான் கனிமப்பொருள் கிடைத்தாலும், காங்கோவிலிருந்து இது உள்நாட்டு ருவாண்டா தீவிரவாதிகளால் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. இந்தக் கனிமப்பொருட்களை சுரங்கத்திலிருந்து சேகரிப்பதற்காகப் பல போர்க்கைதிகளையும், வயது முதிர்ந்தவர்களையும், பெண்களையும், ஏன் குழந்தைகளையும் கூடத் துப்பாக்கிமுனையில் மிரட்டி வேலை வாங்கிக்கொண்டிருக்கிறது இந்தத் தீவிரவாதக் கும்பல். இவற்றில் உகாண்டா, புருண்டி ஆகிய அண்டை நாட்டு கொரில்லாக் குழுக்களும் அடக்கம்.

பல பிரபலமான பன்னாட்டு மின்னணு நிறுவனங்களுக்கு இந்த காங்கோலியன் சுரங்கங்களிலிருந்து கோல்டான் சப்ளை செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இதைக் குறித்து ஐக்கிய நாடுகள் நிறுவனத்தின் அறிக்கையிலிருந்து ஒரு சிறு குறிப்பை மட்டும் படித்தால் கூட நிலைமையின் தீவிரம் எளிதில் புரியும்.

“1999-2000ஆம் வருடங்களில் உலகெங்கும் கோல்டானின் தேவை அதிகரித்து, சப்ளை குறைந்தபோது கோல்டானின் விலை மிக அதிகமாகி, ஒரு கிலோவுக்கு 200 டாலர் என்றிருந்தது. ருவாண்டா ராணுவம் ஒரு மாதத்துக்கு நூறு டன்கள் கோல்டானை ஏற்றுமதி செய்து கொண்டிருந்தது. இப்படி கோல்டான் விற்றது மூலமாக மட்டுமே மாதம் ஒன்றுக்கு 20 மில்லியன் டாலர்கள் ருவாண்டா ராணுவத்துக்கு வருமானமாகக் கிடைத்து வந்தது. ருவாண்டா ராணுவம் காங்கோலியக் குடியரசில் நிலைத்து விடப் பேருதவியாக இருந்தது இந்தக் கோல்டான் என்ற கனிமப்பொருள். கோல்டானைப் பிரித்தெடுக்கும் நிறுவனங்களுக்கும், தனிநபர்களுக்கும் ருவாண்டா ராணுவம் பாதுகாப்பு வழங்கியது. அந்த நிறுவனங்கள் ராணுவத்தோடுத் தன் வருமானத்தைப் பங்கு போட்டுக் கொண்டன.”

ஒரு நாட்டின் ராணுவம் தன் நாட்டின் கனிமப்பொருள் ஏற்றுமதிக்குப் பாதுகாப்பாக இருந்து அதன் மூலம் வருவாய் ஈட்டுவதில் என்ன தவறு இருக்க முடியும் என்று கேட்கிறீர்களா? ஒரே ஒரு தவறுதான் உள்ளது. ருவாண்டா ராணுவம் தன் நாட்டில் பாதுகாப்பு தரவில்லை. பக்கத்து நாடான காங்கோவுக்குள் நுழைந்து அங்கிருந்த சுரங்கங்களைக் கைப்பற்றி கோல்டானை ஏற்றுமதி செய்து சம்பாதித்தது. ராணுவம் என்று குறிப்பிடப்பட்டாலும் ருவாண்டா ராணுவம் விதிகளுக்குக் கட்டுப்பட்ட ஒரு அமைப்பெல்லாம் இல்லை; உண்மையில் அது ஒரு தீவிரவாதக் கும்பல். அது சரி, ருவாண்டா ராணுவம் காங்கோவுக்குள் எப்படி நுழைந்தது? அதைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளவேண்டுமென்றால் ஹூட்டு, டூட்சி பிரிவினரைப் பற்றியும், அவர்களுக்கிடையே இருக்கும் நெடுங்காலப் பிரச்சினை குறித்தும் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

ஹூட்டு, டூட்சி – இவை ஆப்பிரிக்கப் பழங்குடி இனப்பிரிவுகள். ஆப்பிரிக்காவில் ஹூட்டு இனத்தினர் பெரும்பான்மையினர். டூட்சி இனமக்கள் சிறுபான்மையினர். நெடுங்காலமாக அருகருகே வசித்த மக்களே. ஆனால் டூட்ஸி மக்கள் எதியோப்பிய குஷ்டிப் பேரரசில், யூதத்தின் வாய்மொழி மரபில் இருந்த மக்கள். 19ஆம் நூற்றாண்டின் பெரும் கதோலிக்க மத மாற்ற முயற்சிகளுக்கு இடம் கொடுக்க மறுத்ததால், ஜெர்மன் படைகளால் தோற்கடிக்கப்பட்டு, அண்மையிலிருந்த, கிருஸ்தவத்தை ஏற்றுக் கொண்ட ஹூட்டு இன மக்களிடம் தம் நிலங்களை இழந்து அகதிகளாகப் பல நாடுகளுக்குப் போனார்கள் என்று ஒரு வரலாறு சொல்லப்படுகிறது. [i]  ஆனால் காலனியாகப் பல்லாண்டுகள் இருந்த ஒரு நாட்டின் வரலாற்றை முறையாகத் தெரிந்து கொள்வது அத்தனை எளிதான விஷயமில்லை. காலனி அரசுகள் தங்கள் வசதிக்கேற்ப வரலாற்றைத் திருத்தி எழுதுவது சகஜம். (இந்தக் குழப்பங்களைப் பற்றி ஒரு புறக் கதையாகச் சொல்லும் கட்டுரையை சான்ஃப்ரான்சிஸ்கோவிலிருந்து வெளியாகும் ஒரு பத்திரிகை எழுதுவதை இங்கே படிக்கலாம்.[ii] ) 1994க்கு முன்  ருவாண்டாவில் ஹுட்டு இனப்போராளிகள் டூட்சிக்கு எதிராக நடத்திய இனப்போராட்டத்தில் பத்து லட்சம் மக்கள் கொல்லப் பட்டனர்.இதில் எட்டு லட்சம் டூட்சி இனத்தை சேர்ந்தவர்கள். அப்போது ஹூட்டு இனத்தவர்கள் ஆட்சி நடத்திக் கொண்டிருந்தனர். பிறகு டூட்சி இனத்தவர்கள் உகாண்டாவுடன் சேர்ந்து ஆட்சியை பிடித்தார்கள்.

tutsi-men-110331-sw

ருவாண்டாவின் அதிபர் பெளல் ககாமே  (Paul Kagame) டூட்சி இனத்தை சேர்ந்தவர்.  ககாமெவின் டூட்சி படையும் காங்கோவில் உள்ள சிறு சிறு போராளிக் குழுக்களும் இணைந்து, காங்கோ அரசுடன் ஒரு மாபெரும் யுத்தத்தை நடத்தி முடித்திருக்கிறார்கள். இதற்குக்  ககாமே கூறும் காரணம்: “ருவாண்டாவிற்கு ஹூட்டு போர்க் குழுக்களால் ஆபத்து, ஹூட்டு இனத் தீவிரவாதிகள் 1994-இல் ருவாண்டாவில் இனப் படுகொலைகளை நடத்தினார்கள்”. இன்று வரை அமெரிக்காவும் மற்ற ஐரோப்பிய நாடுகளும் ருவாண்டாவிற்குச் சாதகமாகத்தான் நடந்து வருகிறார்கள், காரணம் ருவாண்டா ராணுவத்துக்கு உதவி செய்வதன் மூலம் காங்கோவில் உள்ள கனிமவளத்தை அவர்கள்  அதிக அளவில் குறைந்த அட்க்க விலைக்குப் பெறலாம். நிலைத்த அரசின் வரிகள், சூழல் கட்டுப்பாடுகள், சுரங்கங்க்ளில் தொழிலாளர் பாதுகாப்புச் செலவு போன்ற பிடுங்கல்கள் இராதே!

போரின் மூலகாரணமாகச் சொல்லப்படும் ‘ஹூட்டு தீவிரவாதிகளால் ருவாண்டாவிற்கு அச்சுறுத்தல்’ என்பது விவாதத்திற்குரியதே. டூட்ஸிக்கள் பல நாடுகளிலும் சிறுபான்மையினராக வாழ்கிறார்கள்.  ஹூட்டுக்கள் இந்த நாடுகளில் பெரும்பான்மையினர். இந்த இரு குழுக்களிடையே பெரும் உறவுச் சிக்கல் ஏற்பட ஒரு காரணம் காலனிய ஆட்சி.  காலனிய ஆட்சித் தந்திரங்களில் ஒரு முக்கிய உத்தி என்னவென்றால், காலனியாக்கப்பட்ட  நாட்டில் உள்ள பல சமூகக் குழுக்களில் ஒரு குழுவை அதிகாரத்தில் அமர்த்தி இதர சமூகக் குழுக்களை அடக்குவது.  இந்த உத்தியில் ஒரே நாட்டினர் தமக்குள் போரிடும் அல்லது வெறுப்பு கொள்ளும் பல குழுக்களாக உதிரி நெல்லிக்காய்கள் போல ஆகி விடுவார்கள். பின் அவர்கள் ஒன்று கூடி காலனியத்தை எதிர்க்கும் வாய்ப்பு குறையும்.

சிறுபான்மையினரான டூட்ஸிக்கள் படிப்பறிவுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் மக்கள் என்பதாலும், ஹூட்டுக்களோடு அவர்கள் பிணக்கு கொள்ள எளிய காரணங்கள் இருந்ததாலும், பெல்ஜிய அரசு இவர்களைத் தன் காலனிய நிர்வாகத்தில் அமர்த்தி அவர்கள் மூலம் ருவாண்டாவில் ஹுட்டு மக்களைப் பல்லாண்டு காலமாக அடக்கி ஆண்டது. காலனிய ஆட்சி முடிந்தவுடன்,  இந்த அடக்கு முறைக் காலத்திற்கான பழி பெல்ஜியத்து யூரோப்பியரின் மீது விழுந்ததை விடப் பலமடங்கு கூடுதலாக பெல்ஜியரின் வெளி முகமாகத் தெரிய வந்த டூட்ஸிக்களின் மேல்தான் விழுந்தது.

பின்னாளில் டூட்ஸியினர் ருவாண்ட தேசியத்தைப் பேசத் துவங்கியதும், பெல்ஜியக் காலனி அரசு அவர்களைப் பதவியில் இருந்து கீழிறக்கி, ஹூட்டுக்களிடம் அதிகாரத்தைக் கொடுத்து ஏராளமான படுகொலைகளுக்கு வித்திட்டது. இதைப் படிக்கும்போதே இந்தியாவில் இந்து- முஸ்லிம், ‘ஆரிய/ திராவிட, வட/தென் இந்தியப் பிரிவினைகளுக்கான் வித்து எங்கிருந்து வந்தது என்று வாசகர்களுக்குப் புரியலாம்.

இதே போன்ற பிரிவினைவாத அரசியலை இலங்கையிலும், ஆஃப்கனிஸ்தான், பாலஸ்தைன், தென்னாப்பிரிக்கா என்று உலகில் பல முன்னாள் காலனிகளில் காணலாம்.  தாம் வளம் பெறப் பிறரை அழித்துப் போவது யுரோப்பிய காலனியம்; அதன் ஏகாதிபத்திய ஆசை.  காலனி நாடுகள் என்றும் தம் காலடியிலேயே இருக்க வேண்டும் என்பது அவர்களுடைய அடங்காத ஆசை.

காலனிய ஆட்சியால்தான் உலகின் பல பகுதி மக்கள் ‘நாகரிக’ உலகுக்கு இட்டு வரப்பட்டனர், நவீன அறிவியல், பொறியியல், ரயில், பஸ், விமானம் இவையெல்லாம் கிடைத்தன என்று இன்றும் பல மேற்குலகின் ‘அறிவுஜீவிகள்’  வரலாற்று நூல்களை எழுதி வருகின்றனர்.  அவர்கள் கச்சேரிக்கு ஜால்ரா தட்ட ஆசிய, ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலும் பல ‘அறிவுஜீவிகள்’ இருக்கிறார்கள். அவர்களில் பாதிப்பேர் விலைக்கு வாங்கப்பட்டவர்கள்; மீதிப்பேர் அடிமுட்டாள்கள்.

யூரோப்பியர்களுடைய பல நூற்றாண்டு படையெடுப்புகள், வன்முறை, கொலைகள், கொள்ளை, பொருளாதாரச் சுரண்டல், அடிமை உழைப்பு, இனவெறி போன்ற கொடுமைகளை எல்லாம் மறக்க, மறுக்க  ‘உலகுக்கே நாங்கள்தான் நாகரிகம் சொல்லிக் கொடுத்தோம்’ என்ற நியாயப்படுத்தல் அங்கு தொடர்ந்து ஊறி வெளியே பரப்பப்படுகிறது.  உலக மனித உரிமைக் காவலர் என்று தமக்குத் தாமே பட்டம் சூட்டிக் கொண்டு இன்றும் அவர்கள் முன்னாள் காலனிகளில் பலவகைப் பிரிவினைவாதிகளுக்கும் ஆதரவு கொடுத்து வருகிறார்கள்.

paul_kagame_500px

பால் ககாமே

முன்பே சொன்னபடி, ருவாண்டாவிலும், காங்கோவிலும்  டூட்ஸிகளுக்கும் ஹூட்டுக்களுக்கும் இடையே நடந்த உள்நாட்டுப் போரில் பத்து லட்சம் மக்கள் மடிந்தனர். அந்தப் போரில் கிட்டத்தட்ட எட்டு லட்சம் டூட்ஸி இனத்தவர் கொல்லப்பட்டனர்.   1994 இல் ககாமேவின் ருவாண்டா விடுதலை முன்னணி உகண்டாவிலிருந்து முன்னேறி ருவாண்டாவைக் கைப்பற்றியது.  இதற்கு முன் இருபது லட்சம் ஹூட்டு இன மக்கள் கிழக்குக் காங்கோவில் இருந்த ஐக்கிய நாட்டு அகதிகள் முகாமிற்கு ஓடினார்கள். அங்கேயும் ருவாண்டாவிலிருந்து குண்டுகள் வீசி ஹூட்டுக்களை ஓட ஓட விரட்டியது ககாமேவின் படை. ககாமேவின் வாழ்க்கை அவர் அகதியாகத் துவங்கிய சிறுபிள்ளைப் பிராயத்தில் இருந்தே வன்முறைச் சூழலிலேயே இருந்திருக்கிறது.  வாழ்நாள் பூராவுமே இவர் ராணுவங்களோடு இருந்திருக்கிறார் என்கிறது பிரிட்டிஷ் ஒலிபரப்பு நிறுவனம் (BBC).

இவருடைய ரத்தம் தோய்ந்த வரலாற்றையும் இவர் மீது சர்வ தேச நீதி மன்றங்கள் அளித்துள்ள கண்டனத் தீர்ப்புகளையும் பற்றிப் பல செய்தி அறிக்கைகள் நமக்குப் படிக்கக் கிடைக்கின்றன.  விகிபீடியாவில் இவரைப் பற்றி நிறைய குறை சொல்லும் பக்கத்தைக் காணலாம்.  இதற்கு எதிராக, ககாமே எப்படி இனவெறியை ருவாண்டாவில் இருந்து களை எடுத்து அழிக்க முயலும் தேசியவாதி என்று சொல்லும் பக்கங்களை / விடியோக்களை இங்கு  காணலாம்.[iii] நமக்கு இன்று புரிவது ககாமே போகுமிடமெல்லாம் சர்ச்சை தொடரும் என்பதே. அவருடைய பேட்டிகளைப் பார்த்தால் அவர் ஒரு படித்த, அமைதியாகச் சிந்திக்கும் ஒரு அதிபர் என்று தோன்றும். இதில் குறிப்பாக பிபிசியின் பேட்டியைப் பார்த்தால் மேற்கு எப்படித் தொடர்ந்து ஒரு புனைகதையை ஆப்பிரிக்கா மீதும் ஆசியா மீதும் சுமத்த முயல்கிறது என்பதும் புரியும்.

இவருக்கு சீனாவும் இன்னும் உதவுகிறது. ருவாண்டாவின் அயல்நாட்டு உறவுக்கான அலுவலகத்தையே சீனாதான் கட்டிக் கொடுத்திருக்கிறது.  இந்தியா ஆப்பிரிக்காவைக் கவனிக்காமல் விட்டு, அதைச் சீனாவுக்குத் தாரை வார்த்து விட்டது என்று தோன்றுகிறது.  உலகின் பெருவாரி உலோகத் தாதுவகைகள், கனிமங்களெல்லாம் ஆப்பிரிக்காவில்தான் இருக்கின்றன என்று யோசித்தால் தொழில் துறையில் பெரு முன்னேற்றம் காண விரும்பும் இந்தியாவும், இந்தியத் தொழில்துறையும், இந்திய மத்திய வர்க்கமும் ஏன் இப்படி உலகெங்கும் மெத்தனமாக இருக்கின்றன என்றுதான் கேட்கத் தோன்றும். உள்நாட்டிலும், வெளிநாட்டிலும் நம் அரசு ஒரே மாதிரியான செயலற்ற அறிவு மங்கிய தன்மையைத்தான் தொடர்ந்து காட்டுகிறது.

ஹூட்டு இன மக்கள் அகதிகளாகக் காங்கோவில் கிழக்கு பகுதியில் கிவு பிராந்தியத்தில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகள் ஸ்தாபனத்தின் அகதி முகாம்களுக்குச் சென்றார்கள். இந்த கிவு மாநிலத்தில்தான் ஏராளமான கனிமங்கள் கிடைக்கின்றன. இங்கு ருவாண்டாவின் டூட்ஸி இனத்தவர்கள் கனிமச் சுரங்கங்களுக்கு அதிபர்களாகவும் நில உடமையாளர்களாகவும் இருந்தார்கள்.

மொபுட்டு ஹூட்டு இனப் போராளிகளுக்கு அடைக்கலம் தருவதாக கூறி, ககாமேவின் படை, லாஹொன் கபிலாவுடன் இணைந்து ஆட்சியைக் கைப் பற்றியது. இதற்கு அமெரிக்காவும் உதவி செய்தது. இதற்குப் பின் கபிலா ககாமேவின் படையை வெளியேறச் சொன்னபின் பொங்கி எழுந்ததுதான் ஆப்பிரிக்காவின் மஹா யுத்தம். இந்த யுத்தத்தில் மிகவும் பயனடைந்தது ருவாண்டா மூலமாக முன்னேறிய நாடுகள்.

காங்கோவின் ஏராளமான கனிம வளத்தைக் ககாமேவின் படை சூறையாடியது. ஆப்பிரிக்காவின் பெரும் போர் முடிவுக்கு வரும் வேளையில் ககாமேவின் ஆதரவு, லுரெட் நகுண்டு என்னும் டூட்ஸி தீவிரவாதப் படையை காங்கோவின் ஹூட்டுக்கள் அகதிகளாக வசிக்கும்  பகுதியில் இறக்கிப் படுபாதகச் செயல்களை கட்டவிழ்த்துவிட்டது.

காங்கோவின் இயற்கை வளம் யுத்தத்தைக் கொழுந்து விட்டு எரிய வைத்தது. கோல்டான், தங்கம், தகரம், வைரம் என ஏகப்பட்டதை ககாமே படையினர் காங்கோவிலிருந்து  சூறையாடினர். இதனால் ருவாண்டாவிற்கு ஏதேனும் லாபமா என்றால் அதுதான் இல்லை, அங்குள்ள மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் அப்படியேதான் இருக்கிறது. அவர்கள் கையில் துப்பாக்கிகளைக் கொடுத்து விட்டுத் தங்களுக்கு வேண்டியதை மேலை நாடுகள் எடுத்து கொள்கின்றன.

jn_congo_01

குறைந்தபட்சம் நாற்பதாயிரம் பெண்கள் இப்போரில் பல ‘போராளிக்குழுக்களால்’ கற்பழிக்கப்பட்டார்கள். (பல அகதி முகாம்களில் சிகிச்சைக்காக வந்த பெண்களின் எண்ணிக்கை மட்டும்தான் இது. அதிகாரபூர்வமான, முறையான ஆய்வு இந்த எண்ணிக்கையைப் பன்மடங்கு உயர்த்தலாம்). கூட்டம் கூட்டமாக நடந்த வன்புணர்வுகள் பெருமளவில் எயிட்ஸ் நோயையும் விட்டுச் சென்றிருக்கின்றன. இப்போரின்போது பல பிக்மிக்கள் விரட்டி, விரட்டி வேட்டையாடப்பட்டுக் கொன்று தின்னப்பட்டார்கள். பிக்மிக்களைத் தின்றால் பல மாயசக்திகள் கிடைக்கும் என்ற வதந்தி இக்கொலைகளைப் பெருமளவு அதிகரித்தது.

2003-இல் ஆப்பிரிக்கப் பெரும் யுத்தத்தின் சீற்றம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டாலும் அதன் தாக்கம் இன்றுவரை இருக்கிறது. இப்போர் ஏற்படுத்திய பஞ்சம், நோய் இவற்றால் இப்போதும் மாதம் நாற்பத்தைந்தாயிரம் மக்கள் இறப்பதாக ஒரு ஆய்வு தெரிவிக்கிறது.

தண்ணீருக்காக, கனிமங்களுக்காக, பல்வேறு அரசியல் நிகழ்வுகளுக்காக, பல்வேறு சர்வதேச வியாபார நிறுவனங்களின் கொழிப்புக்காக 1998  முதல் நடந்த  இந்த யுத்தத்தில் 54 லட்சம் மக்கள் கொல்லப்படிருக்கிறார்கள். பெரும்பாலான மக்கள்( 80%)  யுத்த காலத் தாக்குதல்களை விட மலேரியா, நிமோனியா, போஷாக்கின்மை போன்ற எளிதே தவிர்த்திருக்கக் கூடிய, சரி செய்திருக்கக் கூடிய காரணங்களால் இறந்தனர். சாதாரணச் சூழலில் நிச்சயம் சாவு எண்ணிக்கை குறைந்திருக்கும். இறந்ததில் பாதிக்குப் பாதி குழந்தைகள். இன்னமும் 15 லட்சம் பேர் அகதிகளாய் இருக்கிறார்கள்.

இந்த அதிர்ச்சி எண்ணிக்கை ஊடகங்களும், உலக நாடுகளும் காங்கோ பக்கம் திரும்பப் போதுமானது. ஆனால் மேலை நாடுகள் காங்கோவின் வளங்களை அனுபவிப்பது என்ற எண்ணத்தால்,  கண்மூடி, வாய் பொத்திக், காதடைத்து நிற்கின்றன. ஆசிய நாடுகளும் ஒன்றும் செய்து கிழிக்கவில்லை.  சீனா சர்வாதிகாரிகளுக்கும், அடக்குமுறை ராணுவங்களுககும் உதவி, கனிமங்களைக் கையகப் படுத்த முயல்கிறது.  இந்தியா போன்ற சில நாடுகள் ஐ.நா அமைப்பின் அமைதிப் படைக்குத் தம் ராணுவ வீரர்களைக் கடனாகக் கொடுத்து உதவுவதோடு நிறுத்திக் கொண்டுள்ளன. இத்தனை காலம் கழித்து லாயத்தை விட்டுக் குதிரையெல்லாம் ஓடிவிட்ட பின்னர் இந்தியா கதவைப் பூட்டலாமா என்று யோசிக்கிறது.  அதாவது ஆகஸ்டு, 2008ல் நடந்த ஒரு ஆப்பிரிக்க சம்மேளனத்தில் இந்தியப் பிரதமர், மன்மோஹன் சிங், 5 பிலியன் டாலர் உதவி அளிக்க முன்வந்தார்.  இதுவும் கடனாகவும், இதர வகை உதவியாகவும்தான்.  ஒப்பீட்டில் சீனாவுடைய ‘உதவி’  பலமடங்கு அதிகம் என்று இந்திய அரசே ஒத்துக் கொள்வதாக கார்டியன் பத்திரிகை எழுதுகிறது.

2008 டிசம்பரில் ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பும் நகுண்டு-ககாமேவின் உறவைப்   பற்றி ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டிருக்கிறது. இந்த அறிக்கையினால் சுவீடனும், நெதர்லாந்தும் ருவாண்டாவிற்கு அளித்து வந்த உதவியை நிறுத்திக் கொண்டன. அமெரிக்காவும் இங்கிலாந்தும் ககாமேவை எச்சரித்தனர். இதைச் சமாளிக்க வீறு கொண்டு எழுந்தார் ககாமே.  கிழக்கு காங்கோவில் ருவாண்டாவிற்கு எதிராக ருவாண்டா விடுதலை அமைப்பு என்ற ஹூட்டு போராளிக் குழு ஒன்று சில பல காலமாக இயங்கிக் கொண்டு இருக்கிறது.

2009 ஜனவரியில் ஜோசப் கபிலாவும், பௌல் ககாமேவும் ஒரு ரகசிய ஒப்பந்தம்  போட்டுக் கொண்டனர். அதன்படி ருவாண்டா விடுதலை அமைப்பை காங்கோலிய படை ஒடுக்க வேண்டும். லுரெட் நகுண்டுவை ருவாண்டா சமாளிக்கும் என்று. ருவாண்டா அரசுப் படை காங்கோவில் நுகுண்டாவை வீட்டுக்காவலில் வைத்தது (தாலிபான்களை பாக்கிஸ்தான் எதிர்ப்பது போல). காங்கோலிய அரசுப்படை ருவாண்டா விடுதலை அமைப்பின் போராளிகள் 150 பேரை தீர்த்துவிட்டோம், 1000 பேரை வளைத்துவிட்டோம் என்று கூறினாலும், ஒரு ஆட்டுக் குட்டியைக் கூட அவர்கள் கொல்லவில்லை என்கின்றனர் ஐக்கிய நாட்டு அதிகாரிகள். ருவாண்டா படை காங்கோவில்  இருந்த போது கொஞ்சம் பின்வாங்கிய ருவாண்டா விடுதலை அமைப்புப் போராளிகள், ருவாண்டா படைகள் திரும்பிச் சென்ற பின் கிழக்குப் பகுதியை மீண்டும் ஆக்கிரமித்துள்ளார்கள். இதனால் காங்கோலிய மக்கள் மறுபடியும் அல்லாடுகிறார்கள். மக்களோடு சேர்ந்து ஐக்கிய நாட்டுப் படையும் போராளிகளை ஒடுக்க அல்லாடுகிறார்கள். இதில் முரணானது என்னவென்றால், ருவாண்டாவை காங்கோலிய மக்கள் எவ்வளவு வெறுத்தார்களோ இப்போது அவர்கள் இருந்தால் நல்லது, அமைதி கிடைக்கும் என்று நம்புகிறார்கள்.

இப்போதும் காங்கோவில் அமைதி ஒரு கண்ணாடி போலிருக்கிறது  எந்நேரமும் சுக்கல் சுக்கலாக உடையலாம்.

பொதுவாகவே காலனியம் வந்து போன நிலப்பரப்புகளில் மனிதர்கள் பல குரோதக் குழுக்களாக உடைந்து போய், தம்மிடையே பெரும் போர்களில் இறங்கித் தம்மைத் தாமே அழித்துக் கொள்வார்கள் என்பது காங்கோ போரிலிருந்தும், டூட்ஸி-ஹூட்டு மோதல்களிலிருந்தும் நாம் பெறக்கூடிய எளிமையான பாடம்.  காலனியம் வெளித்தோற்றத்தில் அந்தப் பகுதிகளில் இருந்து ஒழிந்தாலும், காலனிய விஷம் விட்டுச் சென்ற இனப் பிரிவினைவாதங்கள் சுலபத்தில் மடிவதில்லை.  முன்னாள் காலனிகளான, ஆப்பிரிக்க, ஆசிய நாடுகளில் எல்லாம் இனப் பிளவுகளால் உந்தப்படும் போர்கள் கடந்த ஐம்பதாண்டுகளில் எத்தனை மிலியன் மக்களைக் கொன்றிருக்கின்றன என்பதையும், இந்தப் போர்களை நடத்த ஆயுதங்களை விற்றவர்கள் யாரென்பதையும் பார்த்தால்,  காலனியம் புறத்தில் போனாலும் அகத்தில் வீற்றிருந்து முன்னாள் காலனிய அடிமைகளான நம்மை நின்று கொல்கிறது என்பது புரியும்.

குறிப்புகள்:

[i] http://www.kulanu.org/tutsi/jews-africa.html
http://rabbibrant.com/2008/06/18/on-tutsis-jews-and-palestinians/

[ii] http://www.sfbayview.com/2009/critic-of-murderous-kagame-regime-in-rwanda-killed-in-crash-of-continental-flight-3407/

[iii]  http://www.orwelltoday.com/rwandakagame.shtml
http://www.youtube.com/watch?v=wc5a6P6VDGc&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=GJ-CvQSsMF0
http://www.youtube.com/watch?v=uRAXvtW-7ew&feature=related

One Comment »