kamagra paypal


முகப்பு » இலக்கியம்

அய்ன் ராண்ட் நாவல்கள் வழியாக முன்னிறுத்தப்படும் புறவயவாதம் – பகுதி 3

இந்த தொடரின் முதல் பகுதியை இங்கே படிக்கலாம்.

இரண்டாம் பகுதியை இங்கே படிக்கலாம்

சென்ற பகுதியின் இறுதியில் பார்த்த மனித உரிமை பற்றிய சிந்தனையே புறவயவாதம் முன்வைக்கும் முதலாளித்துவத்தின் அடிப்படை. தொடர்ச்சிக்காக அந்த மேற்கோள் மீண்டும்.

Any alleged “right” of one man, which necessitates the violation of the rights of another, is not and cannot be a right. No man can have a right to impose an unchosen obligation, an unrewarded duty or an involuntary servitude on another man. There can be no such thing as “the right to enslave.”

— Excerpt from the essay “Man’s Rights”

randஇதில் முக்கியமான விஷயம் மனிதனின் மீது சுமத்தப்படும் கட்டுப்பாடுகள் மனித உரிமை மீறல் என்றும் அந்த கட்டுப்பாடுகள் மனிதனை அடிமைப்படுத்த செய்யப்படும் முயற்சி என்றும் புறவயவாதம் கருதுகிறது. இது போன்ற கட்டுப்பாடுகள் நம்முடைய சமூக அமைப்பு முறைகளில் பல்வேறு முறைகளிளும் தோற்றுவிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. மன்னராட்சி நடக்கும் சமூகங்களில் மன்னரே தேசம் முழுமைக்குமான முடிவுகளை எடுக்கிறார் – அதன் மூலம் ஒவ்வொரு தனி மனிதனின் உரிமையும் மன்னனின் சித்தத்தைப் பொறுத்தே அமைகின்றன. மன்னன் சரி என்றால் சரி, தவறு என்றால் தவறு. ஒரு மனிதனின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்த கட்டுப்பாடுகளை செலுத்த இன்னொரு மனிதனுக்கு (மன்னனுக்கு) சமுகம் அதிகாரம் வழங்குகிறது – எந்த விதமான கேள்விகளும் எழுப்பாமல். பிறப்பினால் நிர்ணயிக்கப்படும் இந்த உரிமை எதன் அடிப்படையில் தோற்றுவிக்கப்படுகிறது ? மேலும் சில சமூகங்களில் அரசன் தெய்வத்தின் அம்சமாக கருதப்படும் சூழ்நிலையில் அரசனுக்கும் தனிமனிதனுக்கும் இடையிலான இடைவெளி அதிகரிக்கிறது. எந்த விதமான காரணமுமில்லாமல் ஒரு மனிதன் இன்னொருவனை மிக எளிதாக ஆள முடிகிறது.

மக்களாட்சிக்கும் மேலே சொன்ன ஆட்சிமுறைக்கும் வித்தியாசம் மிகக் கொஞ்சமே. மக்களாட்சியில் மக்களே தங்களை யார் ஆளவேண்டும் (தனக்கான முடிவுகளை யார் எடுக்க வேண்டும்) என்பதை நிர்ணயம் செய்கிறார்கள். ஆள்வதற்கான அதிகாரம் “பெரும்பான்மையான” மக்களால் முடிவு செய்யப்பட்ட ஒரு அமைப்பிடம் கொடுக்கப்பட்டது என்று வேண்டுமானால் சொல்லலாம். தனி நபரிடமிருந்து அமைப்பின் கையில் ஒப்படைக்கப்பட்டிருக்கிறது – அந்த அமைப்பில் மக்களும் பங்கும் வகிக்க முடியும். மற்றபடி மன்னராட்சியில் இருப்பது போல வரி விதிப்புகள், வியாபாரம் செய்யும் முறை, பேச/எழுத/நடிக்க/இசைக்க உரிமை வழங்கல், தண்டனை எல்லாம் இந்த முறையிலும் இருக்கின்றன. கவனித்தால் இவை அனைத்துமே தனி மனிதனின் மீது விதிக்கப்படும் கட்டுப்பாடுகள் என்பதை உணரலாம். மன்னராட்சியில் ஒரு தனி மனிதனே இதை செய்து விட முடியும். மக்களாட்சியில் இவற்றை நிறைவேற்ற அமைப்புகள் தோற்றுவிக்கப்பட்டு அவை அந்த கடமையை செயல்படுத்துகின்றன. இது போல அதிகம் பழக்கப்பட்ட சமுக அமைப்புகளில் எப்போதுமே ஒரு சார்பு நிலை தோற்றுவிக்கப்படுகிறது. ஒரு மனிதன் இன்னொருவனின் அடிமையாக (பொருளாதார காரணங்களுக்காகவோ, உணர்வு நிலைப்பாட்டிற்கோ, மதத்தின் பெயரிலோ) அல்லது சார்ந்து இருக்கும் நிலையே தோற்றுவிக்கப்படுகிறது. அந்த சார்பு நிலைகளின் மிகப்பெரிய விளைவு என்று நான் கருதுவது “ஒத்துழைக்க இயலாது” என்று கூறும் உரிமை தனி மனிதனிடமிருந்து அமைதியாக பறிக்கப்படுகிறது. இன்றைய சூழ்நிலையிலும் இது போன்ற சங்கடங்களை நாம் நம் அனுபவங்கள் மூலமே கூட கண்டடையலாம். உங்களுக்கு விருப்பம் இருக்கிறதோ இல்லையோ வரி கட்டியாக வேண்டும், பணம் இருக்கிறதோ இல்லையோ மழை நீர் சேகரிப்புக்கு தொட்டி கட்ட வேண்டும் – இப்படி பல ஒத்துழைப்புகள். அப்படிபட்ட சார்பு நிலைகள் சுயமாக சிந்திக்கும் ஆற்றல் கொண்ட ஒரு மனிதனை தடை செய்யக்கூடியவை, ஏனெனில் இந்த உலகம் தோன்றிய நாளிலிருந்து உலகம் முன்னேற காரணமாக இருந்தவன் – “சுயமாக சிந்திக்கும் ஆற்றல் கொண்ட மனிதன்”. அவ்வகையான மனிதனின் இயக்கம் தடை செய்யப்பட்டால் உலகத்தின் இயக்கமும் பாதிக்கப்படும்.

வரி விதிப்பு, வியாபாரம் செய்யும் முறைகளைப் பற்றி சொன்ன போது அவற்றை கட்டுபாடுகள் என்று குறிப்பிட்டேன். இந்த பகுதியின் துவக்கத்தில் தனி மனிதனின் மீது விதிக்கப்படும் கட்டுபாடுகளை புறவயவாதம் மனித உரிமை மீறல் என்று கருதுகிறது என்றும் குறிப்பிட்டேன். அப்படி என்றால் வரி விதிப்பதை மனித உரிமை மீறல் என்று புறவயவாதம் கருதுகிறதா ? அப்படி தான் அய்ன் ராண்ட் குறிப்பிடுகிறார். தனி மனிதன் தன் சுய விருப்பத்தின் அடிப்படையிலே தன்னுடைய சக மனிதனிடமும் தன்னைச் சார்ந்த சமுக அமைப்புடனும் உறவு கொள்ள முடியும் (வரி செலுத்துவது, வணிகம் மேற்கொள்வது, வேலைக்கு செல்வது இப்படி எது வேண்டுமானாலும்). அப்படி அல்லாமல் ஒவ்வொருவரும் தன் வருமானத்தின் ஒரு பகுதியை வரியாக செலுத்த வேண்டும் என்றும் சொல்வது எந்த விதத்திலும் நியாயமில்லை என்றும் அய்ன் ராண்ட் குறிப்பிடுகிறார்.

ஒரு வாதத்திற்காக வரி செலுத்துதல் என்பது அவரவர் சொந்த விருப்பம் என்ற சட்டம் பிறப்பிக்கப்படுமேயானால் எவ்வளவு பேர் வரி கட்டுவார்கள் என்று நினைக்கிறீர்கள். 99 % கட்ட மாட்டார்கள் – அல்லது இப்பொது கட்டும் அளவிலிருந்து குறைவாக கட்டுவார்கள். அப்படி என்றால் யார் ரயில் ஓட்டுவதற்கும், சாலைகள் போடுவதற்கும், மின்சாரம் உற்பத்தி செய்து வினியோகிக்கவும், மருத்துவமனைகளை கட்டவும், தண்ணீர் வினியோகிக்கவும் எங்கிருந்து அரசுக்கு எங்கிருந்து பணம் கிடைக்கும் ? அய்ன் ராண்டின் பதில் “தனியார் மயம்”. சமுகம் முழுமைக்கான தேவையை நன்னெறி சார்ந்த தனியார்களே தீர்த்து வைத்தலே விடை என்கிறார்.

Capitalism is a social system based on the recognition of individual rights, including property rights, in which all property is privately owned.

– Excerpt from the book “Capitalism, The Unknown Ideal”

இப்படி தனியார்களே முழுதும் நடத்தும் ஒரு சமுகம் (இந்த சமுகம் நாம் வாழும் சமுகத்தைக் காட்டிலும் முற்றிலும் வேறு பட்டது) எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பார்ப்போம்.

ஒரு மனிதனுக்குத் தேவையான எல்லா சேவைகளும் பண்டங்களும் தனியார் நிறுவனங்கள் வாயிலாக கிடைக்கும். அந்த நிறுவனங்கள் ஒன்றோடு ஒன்று தங்களுக்குள் போட்டி போட்டிக் கொள்ளும் – அந்த போட்டிகளும் கட்டுப்பாடு என்று எதுவும் இருக்காது. அந்த சமுகத்தில் நீங்கள் ஒரு பண்டத்தை புதிதாக உருவாக்குகிறீர்கள் என்றால் அதை நீங்கள் யாருக்கும் விற்க முடியும் – நேரடியாக எடுத்துச் செல்ல முடியும். இப்போது இருப்பது போல அத்தியாவசிய பண்டங்களை அரசிடம் விற்று பின் அரசு விநியோகிக்கும் முறை இருக்காது. இன்னாருக்கு இந்த விலையில் தான் நீங்கள் விற்க வேண்டும் என்று யாரும் உங்களை கட்டுப்படுத்த முடியாது.

நீங்கள் நிர்ணயிக்கும் விலையே உங்களின் படைப்பூக்கத்திற்கான வெகுமதி. அதை நீங்கள் பணமாக பெறுவதற்கு உங்களுக்கு எல்லாவிதமான உரிமையும் உண்டு. பணம் என்பதே தொடர்ச்சியான படைப்பின்/உற்பத்தியின் அடையாளம் தானே. இந்த உலகத்தில் எல்லா விதமான உற்பத்தியும் நின்றுவிடுகிறது, எல்லா விதமான சிந்தனைகளும் ஒரு நாளில் நின்று விடுகின்றது என்று வைத்துக் கொள்வோம் – பணம் எங்கிருந்து தோன்றும் ? (இந்த கருத்தே Atlas Shrugged நாவலின் அடிப்படை கருத்து) வேண்டுமானால் காகிதம் காகிதமாக பணத்தை அச்சடிக்கலாம். அந்த காகிதத்தை வைத்துக் கொண்டு உற்பத்தி இல்லாத உலகத்தில் என்ன செய்வது. ஆகவே ஒரு பண்டத்தை உருவாக்குபவன் செய்ய வேண்டிய மிக முக்கியமான பணிகளுள் ஒன்று அதற்கான விலையை நிர்ணயம் செய்து அதை வியாபாரம் செய்வது – அதன் மூலம் பணம் ஈட்டுவது. அதனாலேயே உற்பத்தி செய்பவன் பண்டத்தை வேறு பண்டத்திற்கோ, பணத்திற்கோ மாற்ற வேண்டுமே அன்றி முற்றிலும் தானமாக கொடுக்கக்கூடாது. அப்படி எல்லோருமே தானமாகக் கொடுக்கத்துவங்கிவிட்டால் தொடர்ச்சியாக உற்பத்தி செய்ய முடியாது.

atlasshrugged71

“So you think that money is the root of all evil?” said Francisco d’Anconia, “Have you ever asked what is the root of money? Money is a tool of exchange, which can’t exist unless there are goods produced and men able to produce them. Money is the material shape of the principle that men who deal with one another must deal by trade and give value for value. Money is not the tool of the moochers, who claim your product by tears, or of the looters, who take it from you by force. Money is made possible only by the men who produce. Is this what you consider evil?”

..

Not an ocean of tears not all the guns in the world can transform those pieces of paper in your wallet into the bread you will need to survive tomorrow.

..

Your wallet is your statement of hope that somewhere in the world around you there are men who will not default on that moral principle which is the root of money, Is this what you consider evil?…

..

Money will not buy intelligence for the fool, or admiration for the coward, or respect for the incompetent”

– Excerpts from the Novel “Atlas Shrugged”

இன்றைக்கு இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகளில் உள்ள அப்பட்டமான நிலை முதலாளிகளிடமிருந்தும் வருமானம் ஈட்டக்கூடிய ஆற்றலுடைய எவரிடமிருந்தும் ஆட்சி நடத்துபவர்கள் மக்களுக்கு நலத்திட்டங்கள் தீட்டுவதன் பேரில் வரி வசூலித்து தங்களின் தனி நபர் நலத்திட்டங்களைத் தீட்டிக் கொள்வது தான். ஆட்சியாளர்களின் மிகப் பெரிய கடமையே ஆற்றல் மிக்கவர்களுக்கு கட்டுப்பாடுகள் விதித்தலும் அந்த கட்டுப்பாடுகளை தளர்த்தி அனுமதி அளித்தலின் பேரிலும் அவர்களின் வருமானத்தின் பெரும் பகுதியை தட்டிப்பரித்தலே அகும். உண்மையில் பணம் யார் கையில் புழங்குகிறது என்பதைக் கொண்டே ஒரு சமுகத்தின் தரத்தை நாம் நிர்ணயித்து விட முடியும். உழைக்காமல் ஆட்சியிலிருத்தலின் பொருட்டே பணக்காரனாகும் அரசியல்வாதிகள் வாழும் சமுகம் ஒழுக்கமற்றவர்கள் வாழும் சமுகமாகத் தான் இருக்கும்.

“Money is the barometer of a society’s virtue. When you see that trading is done, not by consent, but by compulsion—when you see that in order to produce, you need to obtain permission from men who produce nothing—when you see that money is flowing to those who deal, not in goods, but in favors—when you see that men get richer by graft and by pull than by work, and your laws don’t protect you against them, but protect them against you—when you see corruption being rewarded and honesty becoming a self-sacrifice—you may know that your society is doomed. Money is so noble a medium that is does not compete with guns and it does not make terms with brutality. It will not permit a country to survive as half-property, half-loot. …”

– Excerpts from the Novel “Atlas Shrugged”

ஒரு முக்கியமான கேள்விக்கு இங்கே நாம் பதிலளிக்க வேண்டியிருக்கிறது. முழு உரிமை, எந்த விதமான கட்டுபாடுகளுமற்ற சமூகம் என்று நாம் பேசிக்கொண்டிருந்தால் இந்த சமூகத்தில் அரசின் பங்கு என்ன ? அரசு என்று ஒன்று இருக்குமா ? இருக்கும். அரசும் இருக்கும், ஆட்சியாளர்களும் இருப்பார்கள் – அவர்களை தேர்ந்தெடுக்க தற்போது பின்பற்றப்படும் ஜனநாயக தேர்வு முறையையே பின்பற்றலாம் என்று அய்ன் ராண்ட் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால் இப்போதிருப்பதைப் போல வானளாவிய சுதந்திரம் அரசுக்கு இருக்காது. தனி நபர் மீது கிரிமினல் குற்றங்களுக்காகத் தவிர வேறு எந்த காரணத்திற்காகவும் அரசால் கட்டுபாட்டை விதிக்க முடியாது, குறிப்பாக பொருளாதார கட்டுபாடுகளை விதிக்க முடியாது. தனி நபரின் சொத்துகளுக்கு (அசையும், அசையா, அறிவு சார் சொத்துகள்) உச்ச வரம்பு விதித்தலும் அவற்றை தேசிய உடைமையாக அறிவித்தலும் ஆகாது. அதற்கான உரிமை அரசுக்கு இருக்கக்கூடாது என்று அய்ன் ராண்ட் கருதுகிறார். அரசையும் பொருளாதாரத்தையும் தனித்தனியாக பிரிக்க வாதிடுகிறார். அதாவது இப்போது தாக்கல் செய்யப்படும் பட்ஜெட் எனப்படும் ஒரு விஷயமே அப்போது இருக்காது, அதனால் அதன் சார்பான வேலையில்லாதவர்களுக்கான காப்பீடு, மருத்துவ காப்பீடு, பஞ்சம் பட்டினி காலத்தில் தரப்படும் பஞ்சப்படி என்று எதுவும் இருக்காது. மதம் என்பது ஆட்சியிலிருந்து பிரிந்ததால் மதசார்பற்ற அரசு என்று ஒரு தோன்றுவதைப்போல பொருளாதாரம் சார்பற்ற அரசு தோன்ற வேண்டும் என்று அய்ன் ராண்ட் வலியுருத்துகிறார். அவர் சிபாரிசு செய்வது தேச எல்லைகளைக் கடந்த கட்டுபாடற்ற திறந்த பொருளாதாரம்.

ஆனால் இப்படிபட்ட ஒரு பொருளாதாரத்தை நிறுவுவது எந்த அளவு சாத்தியம்? உண்மையில் இதை நாம் ஒரு உன்னத நிலை குறித்த சிந்தனை என்றே கொள்ள வேண்டும். படைப்பாற்றலும் சுய கௌரவமும் முழுமையாக கொண்ட மனிதர்களாக அனைவருமே மாறிவிட்டால் அரசாங்கத்தின் தலையீடு இல்லாமல் இது போன்ற ஒரு பொருளாதாரம் அமையக்கூடும். ஆனால் உலகமெங்கிலும் பல தரப்பட்ட பொருளாதார நிலையும், கல்வி நிலையும் இருக்கும் போது இது போன்ற ஒரு கட்டுபாடற்ற நிலை தோன்றுதல் என்பது அறிவார்த்தமான செயலாக இருக்காது. உதாரணத்திற்கு அரசும் பொருளாதாரமும் பிரிந்த ஒரு சமூக நிலையில் உங்களுடைய சந்தைப் பொருளை நீங்கள் உலகத்தில் எங்கு வேண்டுமானாலும் கொண்டு செல்லலாம். அதன் மூலம் உள்ளூர் சந்தையில் உங்கள் போட்டியாளர் சற்றே தரம் குறைந்தவனாக இருந்தால் உங்களால் எளிதால் அழிக்கப்படுவான். இன்றைய நிலையில், அரசாங்கம் வர்த்தக கொள்கைகளை வகுப்பதால் நீங்கள் அந்த நாட்டின் சந்தைக்குள் இறங்க நிறைய கட்டுபாட்டுகளை விதித்து உள்ளுர் உற்பத்தியாளரை பாதுகாக்கும் (அப்படி இருந்து சில சமயம் அது முடிவதில்லை – நீங்கள் டொரினோ, காளி மார்க் என்று சில பெயர்களை கேள்வி பட்டிருக்கூடும்). மேலும் இயற்கையாகவே எல்லோரும் படைப்பாற்றலோடு இருத்தல் என்பதும் நிஜத்தில் சாத்தியமில்லை. ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருக்கத்தான் செய்யும் அந்த நிலைகள் அரசு பொருளாதாரத்தை தன் கையிலிருந்து விட்டு கொடுத்தல் என்பது ஆபத்தானதும் கூட. இன்றைய தேதியில் இந்த கருத்துகளும் கொள்கைகளும் முழுமையாக செயல் படுத்தப் பட முடியாத நிலையிலேயே இருக்கின்றன என்பது நிஜம். இவற்றை தீவிரமாக எதிர்க்கும் சோஷயலிஸ பொருளாதார மேதைகளின் குரல்களிலும் நியாயம் இல்லாமல் இல்லை. ஆனால் என்றைக்குமான உண்மை என்னவென்றால் “எதிர்கால உலகம் என்பது ஆற்றலை மையப்படுத்தியே அமையும், – அந்த நிலைக்கு மனிதனும் மனிதமும் வேகமாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது”. அப்போது இந்த கருத்துகளிலிருந்து நமக்கு சுவீகரிக்க நிச்சயம் சில கருத்துகளாவது இருக்கும்.

நான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டது போல புறவயவாதம் மனிதன் வாழ வேண்டும் (how should he live) என்று போதிக்கும் சிந்தாந்தமாக பார்க்கப்படாமல் மனிதன் எப்படி வாழக்கூடும்(how could he live) என்று மனிதனின் ஆற்றலின் வலிமையை எடுத்துக் காட்டும் சித்தாந்தமாக பார்க்கப்படல் வேண்டும். அவன் எத்தகைய சமூக நிலையில் வாழக்கூடும் என்றே முன் வைக்கிறது.

இந்த வகையான சமூகத்தில் தனி நபர் உறவு நிலை எப்படி இருக்கும் ?

தொடர்ந்து பேசுவோம்.

Comments are closed.