kamagra paypal


முகப்பு » கவிதை

நாகரிக விருந்துகளில்…

lady

என்றுமே இல்லாத
பதற்றம்
பதுங்கிப்பதுங்கி
வந்தமர்ந்துவிடுகிறது
சாப்பாடு உள்ள
காகிதத் தட்டுகள்
ஏந்திய
புதிய பச்சை நிறக்கோடு போட்ட சட்டை
மாட்டிக்கொண்டுள்ள
தாத்தாவின்
கைகளில்

நூறுபேர் உள்ள இடத்தில்
இருக்கும்
பத்துநாற்காலிகளுக்குப்
போட்டிப்போட
முடிவதில்லை
தனக்கென முதலில்
எடுத்துக்கொள்வது
பழக்கமாகாததால்
இருக்கலாம்

காலி இருக்கைகள் நிறைந்த
நிகழ்ச்சி நடக்கும் அரங்கு
சுவருக்கு அடுத்தபக்கம்தான்
என்றாலும்
அங்கெல்லாம்
சாப்பிடக்கூடாது
அழுக்காகிவிடும்
ஒரு சிறுமியை
அவள் குடும்பத்தினர் யாரோ
மிரட்டிக்கொண்டிருந்ததை வேறு
பார்த்துதொலைத்தாகிவிட்டது

கதைபேசிக்கொண்டும்
சிரித்துக்கொண்டும்
நாசுக்காக உண்ணும்
மகனோ மகளோ
சுட்டிக்காட்டுவதற்கு
முன்பே
வாயோரத்து
சோற்றுப்பருக்கையைச்
சரிசெய்யவேண்டியிருக்கிறது
இன்னும் இரண்டு கவளம்
உள்ளே செல்லாவிட்டாலும் கூட

குடிநீர் எங்கே இருக்கிறது
என்று கண்டுபிடித்துவிட்டாலும்
அதை வைத்துக்கொள்ள
கூடுதல் கரம் ஒன்று
தேவையாய் இருக்கிறது

எங்கிருந்தோ
ஓடிவந்து
பேரனோ பேத்தியோ
தண்ணீர்க் கிண்ணத்தைக்
கொடுக்கும்போது
இதுபோதும் எனத்
தோன்றிவிடுகிறது.

நளினமாகச் சாப்பிடும்போதே
நாய்க்குட்டிபோல் ஓடிவந்து
இரண்டுபேர் கேட்கும்படியாக
நீ கையாலேயே சாப்பிடு
உனக்கு முள்கரண்டி சரிவராது
என்று
மகன் வந்துபோட்ட மிளகாய்த்துண்டு
விக்கலை நிறுத்தப் போதுமானதாக
இருக்கிறது

பரவாயில்லை இதையாவது
கவனித்து பேசுகிறானே
தன்னொத்தவர் கூறுகையில்
கண் வாழ்க்கைத் துணையைத் தேடுகிறது

பாட்டிகளுக்கு
முதல் பந்தியில் சாப்பிட
வாய்ப்புக்கிடைத்ததைவிட
தம் பேச்சை உற்சாகத்துடன்
கேட்க மனிதர்கள் கிடைத்த
மகிழ்சிரிப்பு உணவின் மணத்துடன்
கலக்கிறது

இன்னும் கொஞ்சம்
இருந்திருக்கலாம்
ஏங்குகிறாள்
சூரியன்
நிலக்காட்சிகளைக் காண.

Comments are closed.